Switch Language

 




 


 

 


Aρθρα




ΦΕΤΑ, ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΥΡΙ

 

 

Είναι πλέον το Εθνικό μας τυρί και με την επίσημη «βούλα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Άλλωστε το δικαιούται μια και με την κατάλευκη  σφιχτή μάζα της και την υπόξινη γεύση της   έχει κατακτήσει εδώ και αιώνες τις καρδιές των Ελλήνων. Είναι εκείνη που κατατάσσει εμάς τους Έλληνες, σαν λαό στην πρώτη βαθμίδα της παγκόσμιας τυροφαγίας με πάνω από 10 κιλά  κατά κεφαλήν ετήσια κατανάλωση.




ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ

 

Είναι άραγε το μήλο ο απαγορευμένος καρπός της αμαρτίας ή απλά επιλέχθηκε ως το φρούτο του προπατορικού αμαρτήματος από ένας λάθος των μεταφραστών... Πάντως, στην λατινική,  στη  μετάφραση της «Γένεσης» ο αόριστος «καρπός ή ξύλο του γιγνώσκειν» έγινε «Μalum» λέξη η οποία δήλωνε το «μήλο» αλλά και το «κακό». Όμως τούτο το προικισμένο φρούτο κάθε άλλο από το «κακό» κρύβει μέσα του μια  και όπως λέει το λαϊκό γιατροσόφι «ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα». Γι’ αυτό  εμείς στις αρχές του φθινοπώρου  ανηφορίσαμε μέχρι την Αγιά της Λάρισας, περπατήσαμε στους ημιορεινούς μηλεώνες και  συλλέξαμε  για εσάς  πέντε από τις πιο ονομαστές  ποικιλίες ελληνικών  μήλων αλλά και μπόλικες πληροφορίες για το φρούτο που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην  διατροφή μας

 

 

 

 

 

 

 

.



ΣΙΓΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ ... !

 

Σου λέει ο άλλος «Σιγά τα λάχανα» και ξαφνικά σου κόβει τα γόνατα και αρχίζεις να το ξανά σκεπάσετε. Μήπως είναι λοιπόν μάταιο να προσπαθείς να μιλήσεις για τις γαστρονομικές αρετές ενός λαχανικού που συνέδεσε το όνομα του με την απαξίωση και την ευτέλεια.
Πάντως εγώ θέση και φύση πεισματάρα και με μια τάση να υποστηρίζω σθεναρά τα κατατρεγμένα  προϊόντα -  κυρίως τα ταπεινά χορταράκια - θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω γιατί αυτά τα λαχανικά που μοιάζουν με μικρές η μεγάλες μπάλες μέσα στην σφιχτή φυλλένια τους δομή κρύβουν γευστικές εκπλήξεις….Και είμαι σχεδόν σίγουρη ότι διαβάζοντας αυτό το άρθρο δεν θα προσπεράσετε ποτέ βιαστικά ένα πάγκο με λάχανα.
Αγοράστε ένα λάχανο, όταν γυρίσετε στο σπίτι ακουμπήστε το πάνω στον πάγκο της κουζίνας σας και κόψτε το στην μέση με ένα μαχαίρι.

 

 



ΝΤΟΜΑΤΑ: ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΗΛΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

 

Στο διαβατήριο της όταν εισήχθη από την Γηραιά Ήπειρο έγραφε «pommod’oro” δηλαδή το «χρυσόμηλο» . Από το ποιητικό και μόνο όνομα   της κέρδισε αμέσως τους Έλληνες αφού πρώτα είχε κλέψει την καρδιά των θαλασσοπόρων που με ευλάβεια κουβάλησαν τα πρώτα φυτά από την Νότια Αμερική. Έπειτα έκλεψε την καρδιά των ρομαντικών Γάλλων που την ονόμασαν «ερωτόμηλο» και ακολούθησαν οι Ιταλοί που την αποθέωσαν μια και βρήκαν ότι η ξινούτσικη γεύση της ταιριάζει απόλυτα με τα σπαγγέτι τους και το φωτεινό χρώμα της κοντράρει ευγενικά τα πράσινα φύλλα του βασιλικού. Πάντως αν θέλομε να είμαστε δίκαιοι πρέπει να αναφέρομε ότι οι Ισπανοί ήταν εκείνοι που πρώτη την υιοθέτησαν στην κουζίνα τους.



ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΧΟΡΤΑΡΙΚΑ

 

 

Στην καρδιά του καυτού καλοκαιριού, όταν όλα τα άγρια χόρτα είναι ξηρά το κίτρινο άνθος του εντυπωσιακού γαϊδουράγκαθου αντιστέκεται στην καφετιά μονοτονία ανεμίζοντας τα μικρά χαριτωμένα αγκαθένια κεφαλάκια του στον νοτισμένο αέρα του Αιγαίου.
Την ίδια στιγμή ένα μικρό σαρκώδη φυτό κάνει δειλά την εμφάνισή του κάτω από την σκιά της ντοματιάς, ενώ το πικάντικο άνθος της κάππαρης και  τα βαρυόσμο κρίταμα με τα τραγανά φύλλα δίνουν το σύνθημα ότι έφτασε η ώρα των καλοκαιρινών αγριόχορτων ικανοποιώντας ταυτόχρονα τις γαστρονομικές ορέξεις των χορτοφάγων και όχι μόνο.
Αύγουστος και αν στις λαϊκές αγορές δεν μπορείτε να βρείτε τα αγαπημένα σας ραδίκια, τα λάπατα και τις τσουκνίδες μην στεναχωριέστε καθόλου!!

 

 

 

 

 



ΑΧΙΝΟΙ : ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ

 

Όταν η Αυγουστιάτικη σελήνη ολοστρόγγυλη και γόνιμη ταλαντευτεί στον ουρανό τότε οι μαυρόραχοι «περιπατητές» της θάλασσας θα πάρουν τη δύναμη από τις φωτεινές ακτίνες της και θα γίνουν καρπεροί, ισχυροί και παχύτατοι. Τότε λοιπόν συμβουλεύω τους λάτρεις αυτού του θρεπτικού εδέσματος να συλλέξουν τους αχινούς ! Αυτό το μικρό εχινόδερμο, που μοιάζει με στρογγυλό ντεπόζιτο νερού, με το ασβεστολιθικό σκελετό και τα σκληρά αγκάθια, τα οποία χρησιμοποιεί ως πόδια για τις μετακινήσεις του, μπορεί να φαίνεται απρόσιτο αλλά γίνεται πολύ ευάλωτο αν κάποιος του αφαιρέσει την «Λύχνο του Αριστοτέλη».



ΣΥΚΑ : Η ΓΛΥΚΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

 Μια φορά κι ένα καιρό, πριν από πολλά πολλά χρόνια, στην αυλή ενός πλούσιου Αθηναίου άρχοντα φυόταν ένα μακρόβιο δέντρο, που ο κορμός του, οι κλάδοι του και τα πεντάλοβα φύλλα του είχαν γαλακτώδη χυμό. Ο πλούσιος άρχοντας ήταν υπερήφανος για το στολίδι αυτού του κήπου του και έλεγε μάλιστα ότι ο Τιτάν Συκεύς είχε μεταμορφωθεί σ’ ένα τέτοιο δέντρο από την ίδια την μητέρα του τη Γη.
Κάθε πρωί μάζευε τους νόστιμους και γλυκύτατους καρπούς, τους οποίους και παρέθετε στα συμπόσια που οργάνωνε για τους φίλους του, είτε νωπούς είτε αποξηραμένους στον ήλιο, μαζί με άλλα επιδορπίσματα
Ένα πρωί, ο άρχοντας ανακάλυψε ότι κάποιος στην διάρκεια της νύχτας έκλεβε τους καρπούς από το δέντρο του και έβαλε ανθρώπους να ψάξουν όλη την πόλη για να βρουν τους κλέφτες. Το ίδιο έκαναν και οι υπόλοιποι άρχοντες, προσπαθώντας να προφυλάξουν κι αυτοί τα δικά τους δέντρα. Έτσι σχηματίσθηκε μια ειδική ομάδα ανδρών, οι οποίοι παρακολουθούσαν και κατήγγειλαν αυτούς που έκλεβαν ή έκαναν εξαγωγή των πολύτιμων για την Αττική καρπών. Οι άνδρες αυτοί ονομάστηκαν “συκοφάντες”.