Μέχρι σήμερα είδαμε στα ράφια και δοκιμάσαμε δεκάδες προϊόντα εμπλουτισμένα με τα «δάκρυα» του σκίνου της Χίου, λουκουμάκια, καραμέλες, μπισκοτάκια ακόμα και ζυμαρικά.

Το όνομα αυτού του καλοκαιρινού γλυκίσματος ,είναι σύνθετη, από τις λέξεις σύκο και «μαγίς» η οποία σημαίνει πάστα.

Το ερώτημα ίσως από πολλούς είναι: Τι γευστικές πιθανότητες έχομε με ένα τουρσί; Η απάντηση είναι άπειρες!!

Όταν το ανακαλύψεις, νιώθεις τυχερός και γιατί το βρήκες αλλά και γι’ αυτό που δοκιμάζεις! Ένα τυρί από τα «βόρεια», το οποίο ξεπερνά τις γευστικές προσδοκίες που μέχρι σήμερα είχαμε για τα επιτραπέζια κασέρια.

Φτάνοντας κάποιος στα Παλαιά Ρούματα Χανιών θα γοητευτεί από την αγριάδα του τοπίου αλλά και την φιλόξενη απλοχεριά των κατοίκων. Θα σε φιλέψουν αλατσολιές, κατσίκι τσιγαριαστό, καλιτσούνια με χόρτα.

Το ανακάλυψα στα ράφια του «ΜΠΑΚΑΛΙΚΟΥ» σε ένα κομψό και μικρό βαζάκι των 450 γρ. Τρυφερές κορφές λευκού σπαραγγιού  φτιαγμένες απλά και λιτά με ελάχιστο αλατάκι και εκλεκτής ποιότητας ξύδι. Μου έδωσε ιδέες  !

Ανοίξαμε τούτο το βαζάκι με τον πορτοκαλοκίτρινο πολτό σε ένα καζάνι στην Νάουσα. προς οπτική και οσφρητική τέρψη. Το «βάλαμε» σε ψωμάκια δίπλα στο αχνιστό και υψηλόβαθμο τσίπουρο και άντεξε !

Στα νησιά του Νότιου Αιγαίου όπως στην Ρόδο, στην Κίμωλο και στη Σαντορίνη στου γάμους προσφέρουν στη νύφη, στον γαμπρό και τους καλεσμένου, παστέλι με μέλι ξηρούς καρπούς και σουσάμι.

Όταν τα δύο ποιο σημαντικά και ιερά προϊόντα της μεσογείου το λάδι  και το σιτάρι συνευρεθούν,  τότε  οι  άγγελοι της γεύσης τραγουδούν στα αυτιά μου.

Το μέλι δεν είναι μια ακόμα γλυκαντική ουσία, που απλά πρέπει να βρίσκεται στο ντουλάπι μας. Είναι ένα μοναδικό, φυσικό προϊόν,  το οποίο  περιέχει 182 διαφορετικές  ουσίες σημαντικές για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Είναι κόκκινος είναι νηστίσιμος, κατάλληλος για αυστηρούς  χορτοφάγους  και απογυμνωμένος από το πανωφόρι της   λαϊκής καταγωγής του, διότι εδώ έχομε την συνεύρεση πολλών και διαφορετικών πρώτων υλών.

Στην αρχαία Ελλάδα τα ρόδα ήταν το άνθος του Αρποκράτους, του θεού της σιγής. Γι αυτό,  εθεωρείτο έμβλημα του τηρούμενου μυστικού.

Θεωρείται το τυχερό φρούτο, κάθε καινούργιας χρονιάς. Γι’ αυτό και η δημιουργική Χριστίνα Παντελεημονήτη αυτοσχεδίασε για άλλη μια φορά  και μας παρέδωσε μια αρκετά προκλητική αλλά συνάμα και εντελώς διαφορετική πρόταση. 

Τολμηροί συνδυασμοί υλικών και έντονες χρωματικές αντιθέσεις!
Είναι υπέροχο να γεύεσαι ετούτα τα σοκολατάκια με τις τόσο ευδιάκριτες διαφορές ανάμεσα σε υφές γεύσεις και αρώματα.

Ποτό μεθεκτικό, ήπιο, απρόβλεπτο, ποτό ηδύ, γλυκό σαν το νέκταρ. Έτσι ακριβώς λεγόταν το μοναδικό αυτό ηδύποτο, που συντρόφευε τους Αρχαίους Έλληνες στα συμπόσια τους, σταλάζοντας μέσα τους, γουλιά γουλιά, τη θέρμη της φιλοσοφικής αναζήτησης.

Ετοιμάσετε μια γενναιόδωρη δόση από πικάντικη μαρινάδα και εμπλουτίστε την με πολλά πολλά μπαχαρικά και μυριστικά,  κύμινο, φασκόμηλο, θυμάρι, σέλινο, σκόρδο.

Αυτό το μέλι είναι σίγουρα διαφορετικό!
Πρόκειται για ένα εξαιρετικής ποιότητας διαυγές κρυστάλλινο μέλι από λουλούδια  ακακίας, εμπλουτισμένο με  λεπτά φετάκια λευκή τρούφας (ταρτούφο) της Άλμπα.

Ομολογώ  ότι λάτρης των σιροπιαστών δεν υπήρξα ποτέ. Αλλά θυμάμαι την πρώτη φορά που δοκίμασα το σαραγλί Παπαρασκευά στο σπίτι του φίλου μου του Ηλία.

Αν δοκιμάσετε έστω και μια φορά τα κάστανα «Στυμφαλίας» που έφτιαξε ο Σταύρος Γεωργακόπουλος θα καταλάβετε γιατί από δω και πέρα τα κλασσικά «μαρόν» (marrons glaces) δεν είναι ποια μονόδρομος για τους λάτρεις αυτού του βελούδινου καρπού.

Το κρυμμένο μυστικό της γοητείας αυτών των Χριστουγεννιάτικων γλυκισμάτων είναι το άριστης  ποιότητας  βούτυρο αλλά και  το σχήμα τους που θυμίζει μικρά  χειμωνιάτικα λουλουδάκια.

Σίγουρα  τα μανιτάρια δεν θα μπορέσετε να  βρείτε μόνοι σας, αλλά έχει προβλέψει για εσάς οι οικογένεια της Σμαράγδας Κούλιου και του Αγγέλλου Σινάνη. 

Τα παλαιά χρόνια, στα χωριά, κάθε οικογένεια το χοιρινό κρέας που δεν προοριζόταν για άμεση κατανάλωση το διατηρούσαν με διαφόρους τρόπους καπνιστό ή παστό ή σε λίπος.

Μόλις ανοίξεις  την συσκευασία σε κατακλύζει μια ελαφριά νότα καπνού ενώ την ίδια στιγμή πολιορκεί την μύτη η πληθωρική ευωδιά του κύμινου. 

Γεωγραφικά εντοπίζεται στην Κέρκυρα και την Αιτωλοακαρνανία. Πρόκειται για ένα ολόκληρο κομμάτι χοιρινής μπριτζόλας ,  χωρίς κόκαλο, παστωμένο και αρτυμένο με λίγο πιπέρι και ρίγανη.

Παραδοσιακό Ελληνικό κρεατοσκεύασμα  το οποίο καταγράφεται  κύρια στην γαστρονομική παράδοση της Βόρειας Ελλάδας και ιδιαίτερα της Θράκης. 

Το 1992 η οικογένεια  Στρεμμένου  ξεκίνησε στο Προυσό Ευρυτανίας μια πρότυπη μονάδα παραγωγής εξαιρετικής ποιότητας αλλαντικών και κρεατοσκευασμάτων.

Ο Καρυκευτός είναι ένα σκληρό τυρί της Μακεδονίας, από αιγοπρόβειο γάλα,  ειδικής ωρίμανσης στο οποίο ο συνδυασμός των αρωμάτων του πρόβειο γάλακτος με το άρωμα από το ολόκληρο  μαύρο πιπέρι δημιουργεί ένα στιβαρό γευστικό αποτέλεσμα υψηλών απαιτήσεων.

Χειροποίητα τυράκια από φρέσκο παστεριωμένο αγελαδινό και γίδινο γάλα σε μια κομψή μακρόστενη κυλινδρική φόρμα. Παράγονται στον Σοχό, ένα – ένα στο χέρι σε πολύ μικρές ποσότητες και για αυτό είναι αρκετά σπάνια.

Η Βάμος Α.Ε από τα Χανιά αποφάσισε να μας στείλει στην Αθήνα δύο αγαπημένα και εμβληματικά χορταρικά από το εδεσματολόγιο της Κρητικής κουζίνας, το σταμναγκάθι και τους ασκολύμπρους.

Δε μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε κάποιος να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στα υπερμεγέθη, κατακίτρινα περγαμόντα. Από περιέργεια και μόνο πιάστε το στο χέρι σας και τρίψτε ελαφρά τη ζουμερή φλούδα τους.

Άνοιξη είναι η εποχή τούτη που μας καλεί να αυτοσχεδιάσομε και να μαγειρέψομε με φρέσκα μυριστά χορτάρια και βοτάνια.
Μέσα στην πολυάσχολη και λαχανιασμένη καθημερινότητά μας όμως,.......................

Με την περιέργεια μικρού παιδιού και την  συγκίνηση κυνηγού νέων προϊόντων πείρα ανά χείρας το βάζο με το κατάλευκο περιεχόμενο και το καπάκι με τα έντονα κόκκινα χρώματα. «Γαλοτύρι Βελεστίνου» έγραφε ..........................

Kαταρχήν το πρώτο πράγμα που θα σε γοητεύσει είναι το κομψό διάφανο μπουκάλι το οποίο και αναδεικνύει το υπέροχο χρώμα του φρούτου.
Έπειτα...........

Ο συνδυασμός δεν είναι απρόσμενος, τον δοκίμασαν πρώτα στην Κύπρο, και πέτυχε απόλυτα κάνοντας το Χαλούμι παγκοσμίως γνωστό!! 

Στο πέμπτο βιβλίο του ο Αθήναιος αναφέρεται στους «μακωνίδες άρτους»  δηλαδή σε ψωμάκια εμπλουτισμένα  με τα χαρακτηριστικά μικροσκοπικά  σποράκια από τις  κόκκινες παπαρούνες που σημασειοδοτούν την άφιξη της άνοιξης!

«Ένα άλλο βαζάκι που έφτιαξα είναι αυτό με τις σελινόριζες με αγκινάρες, αρακά και άνηθο. Μου αρέσει αυτός ο συνδυασμός και για φαγητό. Είναι πολύ λίγο ζεματισμένα σε λευκό ξίδι – άρα τραγανά - και τα έχω βάλει........................ »

Γυρίσατε αργά στο σπίτι και αναζητάτε απεγνωσμένα κάτι γρήγορο, εύκολο και νόστιμο! Οι Γουμένισσες μέχρι σήμερα μας πρότειναν ένα εξαιρετικό ελληνικό παραδοσιακό γρήγορο τραχανά από φρέσκο πρόβειο γάλα.

Η Τεντούρα  είναι το κατ’ εξοχήν ηδύποτο της Πάτρας.. Αυτό ξέραμε μέχρι σήμερα!!  Η Τεντούρα όμως αρχίζει και αποκτά «σώμα» και να μετατρέπεται σε μια μικρή ευωδιαστή μπουκιά με συνεκτική βελούδινη υφή που λιώνει αργά στο στόμα!

Είναι λίγα εκείνα τα γλυκίσματα  τα οποία καθώς τα δαγκώνεις αισθάνεσαι να πλημμυρίζει τον ουρανίσκο σου η ευωδιά του κατσικίσιου βουτύρου σε συνδυασμό με την τραγανή υφή του αμυγδάλου και την βελούδινη λεπτότητα της άχνης ζάχαρης.

Στην Φιλέρημο της Ρόδου, ο Δημήτρης Συκόφυλος κρατάει καλά κρυμμένη την συνταγή του λικέρ των Σταυροφόρων.

Mια ξεχωριστή «κυρία» της Κω με φίνα μακρόστενη σιλουέτα και μεσογειακό ταμπεραμέντο επέλεξε ένα αναπάντεχο γευστικό πάντρεμα...

Το «οξυμέλι» είναι ένα σκουρόχρωμο παρασκεύασμα, που φλερτάρει επιτυχώς  με το όξινο και το γλυκό παίζοντας με τις αισθήσεις μας και τις γαστρονομικές μας μνήμες...

Η επιτυχημένη και δημιουργική πορεία της Χριστίνας Παντελεημονήτη αποτυπώνεται σε τούτο το βαζάκι όπου τρυφερά ποδαράκια χταποδιού μαζί με μικρά κομμάτια από μαλακή σάρκα σουπιάς σιγομαγειρεύτικαν με μελωμένους κρίκους κρεμμυδιού, μαύρες ελίτσες και κάπαρη σε κόκκινο κρασί.

Αυτές οι χυλοπίτες δεν μοιάζουν με όσες γνωρίζατε μέχρι σήμερα... Περισσότερο θυμίζουν  τα  λυγερόκορμα ταλιολίνι  του Πιεμόντε.

Αυτό το ιδιόμορφο  ποτό το είχα δοκιμάσει πριν από αρκετά χρόνια στην Κρήτη. Δροσιστικό ναι μεν αλλά και με ένα χαρακτήρα θερμό και γλυκό που απαλά σου χαϊδεύει τους κάλυκες τις γλώσσας.

Πολλοί είναι εκείνοι που το αποκαλούν «τσολιά» των ελληνικών τυριών θέλοντας να τονίσουν  την υπεροχή του αλλά και την διαφορετικότητα του.

Είναι ο τόπος, η έμπνευση, ο χαρακτήρας, οι πρώτες ύλες, όλα εκείνα τα συστατικά που κάνουν κάθε βαζάκι της Φιλύρα διαφορετικό.

Ποιο ευωδιαστό μυστικό κρύβετε στην  καρδιά ενός τραγανού μπισκότου; Μόνο μια απλή απολαυστική δαγκωνιά μπορεί  να μας αποκαλύψει την ευφυή και πρωτότυπη γέμιση από βελούδινη κρέμα μαστίχας που ξεχύνετε στο στόμα.