Θεωρώ ότι εκείνο που κάνει συναρπαστικό το φαγητό σε ένα εστιατόριο, δηλαδή κάτι σαν αλατοπίπερο σε σωστή δόση, είναι το πάθος και το όνειρο του ιδιοκτήτη σε συνδυασμό με την δημιουργικότητα του σεφ.

Αν και η ονομασία του μαγαζιού “ΦΑΡΟΣ” καθώς και η τοποθεσία δίπλα στο κύμα με θέα τον Κορινθιακό σε προδιαθέτει σε θαλασσινά και ψαράκια, αν παρατηρήσεις πιο προσεκτικά θα δεις ότι όλο το παιχνίδι παίζεται στον τεράστιο ξυλόφουρνο!!

Ο Δημήτρης είναι ένα κλασσικός ροκάς και αυτό ακριβώς κάνει στην μαγειρική του, ροκάρει και αυτοσχεδιάζει. Χωρίς πρόγραμμα, με τολμηρές επιλογές και παντρέματα υλικών που ακολουθούν συχνά μια αόρατη, σαφώς, μη στερεότυπη λογική.

Oπως και να το κάνουμε η σούβλα θέλει τέχνη κι όλοι μας λίγο πολύ έχουμε πέσει «θύμα» ενός κακοψημένου οβελία, που μας κάνει να νοσταλγούμε ένα ζουμερό μπουτάκι αρνιού σιγοψημένο σε «συμβατικό» φούρνο με μελωμένες πατάτες.
Θα πρέπει λοιπόν μάλλον να αντιμετωπίσουμε με την δέουσα σοβαρότητα αυτή την εποχιακή ναι μεν, αλλά μοναδική ιεροτελεστία .

Η αγάπη των Αρχαίων Ελλήνων ήταν παροιμιώδεις και ξαφνιάζει ακόμα και όσους γνωρίζουν ότι ακόμα και σήμερα οι Νεοέλληνες δείχνουν και μάλιστα έμπρακτα την ίδια προτίμηση σε κάθε είδους συκώτια, σπλήνες, έντερα, κεφαλάκι και ποδαράκια ζώων!!

Είναι φορές που αναρωτιέμαι αν αυτό που νιώθω κάθε φορά που βρίσκομαι στο προαύλιο ενός εξωκλησιού είναι πείνα ή λαχτάρα να ανακαλύψω ένα αληθινά σπιτικό καλοζυμωμένο άρτο!
Μπορεί να είναι και αυτή η λαχτάρα της απελευθέρωσης από όλους αυτούς τους παιδικούς περιορισμούς : πρόσεχε μην σου πέσουν ψίχουλα , τρώγε σαν άνθρωπος , δεύτερο κομμάτι ψωμί δεν έχει και τέτοια… Εδώ με το άλλοθι της ευλογίας του Αγίου συν ότι το συγχωρείτε και το αμάρτημα της λαιμαργίας, μπορώ να δοκιμάσω και ένα και δυο και τρία και τέσσερα κομμάτια.

Τον Κώστα Πρέκα www.prekasyros.gr τον ξέρω τουλάχιστον δώδεκα χρόνια. Θυμάμαι η πρώτη μας γνωριμία έγινε από το τηλέφωνο όταν ακόμα δεν ήταν στην μόδα ούτε η Συριανή αλλά ούτε και η Κυκλαδίτικη κουζίνα ! Όταν κανένας δεν μιλούσε για τις παστελαριές, τα μάραθα και τα φρυσούρια και οι αναφορές στο νησί περιοριζόταν στον Τυρί Σαν Μιχάλη, στις χαλβαδόπιτες και τα λουκούμια.
Θυμάμαι τον τραγουδιστό τόνο στην φωνή του και τα σχέδια του να φτιάξει καινούργια προϊόντα όπου θα αξιοποιούσε τα μοσχομυριστά μάραθα από τις ξερολιθιές του νησιού, τα ολόγλυκα σύκα, την μεγαλόκαρπη κάππαρη και το απίθανα πλούσιο ανοιξιάτικο γάλα.

 
newsl face