ΙΩΔΙΟ: ΠΛΗΘΩΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

Tώρα και με χρυσό σκούφο!

Στο «Ιώδιο» πηγαίνω σχεδόν από τότε που άνοιξε και πάντα το κατέτασσα ως ένα από τα πλέον έντιμα εστιατόρια στο χώρο. Η πληθωρικότητα που χαρακτηρίζει τον Κωστή Τσαλπατούρο – ιδιοκτήτη του «Ιωδίου» - σφράγισε σε μεγάλο βαθμό και το μαγαζί του.
Έστησε ένα χώρο για το κέφι του, που σημαίνει πως ποτέ δεν τσιγκουνεύτηκε ούτε ένα υλικό στα πιάτα που προσέφερε. Η μακρά πορεία του στον χώρο της ναυτιλίας , του έδωσε μια αρετή που λέγεται «μέτρο» , στοιχείο που μαζί με την αισθητική του τον έκαναν να δημιουργήσει έναν λιτό αλλά πολύ ατμοσφαιρικό χώρο με παστέλ χρώματα, με διακριτικό φωτισμό. Λάτρης του καλού φαγητού (έλκει την καταγωγή του κατά το ήμισυ από τη Σμύρνη) και βαθύς γνώστης του κρασιού, διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, διαχωρίζουν σαφώς τον εστιάτορα-επιχειρηματία από τον εστιάτορα-οικοδεσπότη.

Γράφει:
Η ΠΟΠΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ
Φωτογραφίες:
ΜΥΡΣΙΝΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Με το πρώτο ποτήρι Villa Maria Sauvignon Blanc Marlborough, (ένα κρασί με την απαιτούμενη οξύτητα για να συνοδεύσει τα πρώτα κρύα πιάτα) γευτήκαμε ένα σφηνάκι αχινού με δύο σταγόνες λεμονάκι, που διόλου δεν κάλυψαν την ευωδιά της θάλασσας. Ακολούθησε Ceviche καραβίδας (φιλεταρισμένο ωμό ψάρι «μαγειρεμένο» στον χυμό τού λάιμ και καρυκευμένο με πιπεριές τσίλι) στη μεξικάνικη εκδοχή του, με λάιμ, φρέσκο τσίλι, κρεμμυδάκι και αγγούρι. Στύψαμε μόνοι μας το φρέσκο passion fruit, που ταίριαξε τ' αρώματα του τέλεια, ένιωσα όμως την τρυφερή σάρκα της καραβίδας να πιέζεται κάτω από την πιο επιθετική γεύση του φρέσκου τσίλι.

iodio 08
Το καρπάτσιο βασιλικών στρειδιών St.Jacques, που περίμενε την σειρά του, απλά εξαιρετικό! Κρουστή σάρκα, ευγενικά αρώματα τζίντζερ και διακριτική οξύτητα από το λάιμ, που «γλύκαινε» με το ζακυνθινό αφράλατο. Το μαυροκούκι έδινε χρωματική «τσαχπινιά» στο πιάτο αλλά και ένα «τσίμπημα» ανατολίτικης γεύσης.

iodio 13
Ένα από τα νέα, θα έλεγα τολμηρό πιάτο του Ιωδίου είναι τα ευγενικά χτένια παντρεμένα με τα μαυρομάτικα φασόλια και τη στάκα, έκαναν τον ουρανίσκο μας να χορεύει εκστασιασμένα πεντοζάλη.

iodio 22
Φωλιά από καπνιστό λεπτοκομμένο ψητό χταπόδι που σκέπαζε αυτάρεσκα (και με το δίκιο του) βελούδινη φάβα Φενεού, ήταν το επόμενο πιάτο. Διακριτικό κάπνισμα σε ξύλα μηλιάς, έφτανε στον ουρανίσκο μου με κάθε μπουκιά και ισορροπούσε τέλεια με το πέστο κάπαρης (πολύ σωστά κατά την άποψη μου τοποθετημένο όχι πάνω στο φαγητό, αλλά γύρω-γύρω), πρόκληση για να βουτάς και να ξαναβουτάς την μπουκίτσα σου.

iodio 19
Η μελιτζάνα ψητή με καπνιστό χέλι και σάλτσα miso, κλέβει την παράσταση! Η ζουμερή σάρκα της μελιτζάνας χωρίς ίχνος λιπαρότητας, παντρεύτηκε πολύ επιτυχημένα με το καπνιστό χέλι.

iodio 21
Έκπληξη η καρμπονάρα καλαμάρι με κρέμα ιταλικού πεκορίνο, guanciale και σπαράγγια. Παλιά αμαρτωλή αγάπη η καρμπονάρα (ακόμα και με κρέμα), στο «Ιώδιο» έγινε με λεπτοκομμένο φρέσκο καλαμάρι αντί για πάστα, πιάτο-ρίσκο για τον σεφ, που όμως εκτελέστηκε άψογα.

Και φτάνουμε στα κυρίως πιάτα του Ιωδίου. Εκείνη τη μέρα ένα ολόφρεσκο λευκόσαρκο φαγκρί μαγειρεύτηκε με τρεις διαφορετικούς τρόπους: Πρώτον, με φρέσκα μανιτάρια πορτσίνι. Φίνες γεύσεις, κρουστή η σάρκα του ολόφρεσκου ψαριού, μυρωδάτα μανιτάρια, τέλεια ισορροπημένο πιάτο. Δεύτερον, ως στιφάδο με cipollini. Πιάτο πολύ γευστικό, που όμως μάλλον αδικεί το ψάρι, γιατί η γεύση του παλεύει να αναδυθεί μέσα από το βάθος της κόκκινης σαλτσούλας και τα μυρωδικά.
Τέλος, ίσως το καλύτερο για μένα: Το φαγκρί με τσιπς καρότου και αφρό λάιμ-ούζου, σερβιρισμένο με μια σάλτσα μεταξύ μπουγιαμπέσας και μπισκ. Απόλυτη συμφωνία στις υφές και στις γεύσεις, μου άφησε την καλλίτερη επίγευση απ' όλα τα κυρίως πιάτα.

iodio 12
Ακολούθησε ένα κριθαρότο με ψητό χταπόδι και βοδινό μεδούλι. Σωστά ψητό το χταπόδι, με τριζάτη σάρκα, ατόφια γεύση ψητού, το μεδούλι με απόλυτα διακριτική παρουσία, ε-ξαι-ρε-τι-κό σπυρωτό κριθαράκι.
Εκείνο βέβαια το πιάτο που θεωρώ την αποθέωση της γήινης δημιουργίας και φαντασίας είναι το μικροσκοπικό πελοποννησιακό τουτουμάκι (ζυμαρικό) μαγειρεμένο με το κοσμοπολίτικο καβούρι. Ένα πιάτο που δεν μπορείς ποτέ να σταματήσεις στην πρώτη μπουκιά. Απλά το «κλέβεις» και το τρως όλο μόνος σου!

iodio 18
Με τα κυρίως πιάτα μας ήπιαμε ένα Whispering Angel από τους αμπελώνες Chateaud΄ Εsclans της Προβηγκίας, που χαρακτηρίζεται από τους οινο-κριτικούς ως ίσως το καλύτερο ροζέ του κόσμου.
Αν θέλετε όμως να κάνετε τον σεφ του Ιωδίου Μάρκο Πατεράκη να «αγριέψει», ζητήστε του να φτιάξει το ananoffee! Το γλυκό κάνει πάταγο και αν τον καταφέρετε να σας το φτιάξει, θα σας κάνει να ξεχάσετε το banoffee!

iodio 20
Έφυγα από το «Ιώδιο» με επιβεβαιωμένη απόλυτα πλέον την άποψη ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός εστιάτορα-επιχειρηματία και οικοδεσπότη-επιχειρηματία-εστιάτορα.

 

Ιώδιο |  Αχιλλέως 119B Παλαιό Φάληρο | 210-9884258 | Website | Facebook

Τρίτη-Κυριακή από το μεσημέρι | 30€ - 40€ / άτομο χωρίς κρασί

 
newsl face