Σάββατο μεσημέρι και περιμένω τέσσερα άτομα για φαγητό. Η διάθεση μου ανάλαφρη ακριβώς όπως και οι πρώτες ημέρες της Άνοιξης. Διαβάζω προσεκτικά τις σημειώσεις μου : πράσινη σαλάτα δροσερή με πανσέδες χρωματιστούς σε τόνους του λευκού ροζ, ντοματίνια μαύρα και κίτρινα παντρεμένα με μπαγιάτικο χωριάτικο ψωμί και ξινοτύρι Μυκόνου.

Ωραία! Αποφασίζω αυτή την φορά να κάνω τις προμήθειες μου από το <Αγροτικόν>. Συνήθως πέφτω πάνω του διαδικτυακά, αντικρίζοντας κάτι υπέροχες φωτογραφίες ζουμερών φρούτων και εξωτικών λαχανικών που ανεβάζει στην σελίδα του.

Ομολογουμένως η Φιλοθέη είναι μια περιοχή που πάντα με αγχώνει με τις μονοδρομήσεις της,αλλά μαγικά μέσα σε δέκα λεπτά βρίσκομαι Ρέας 4 και κουβαλώντας την καλύτερη μαγειρική έμπνευση μου, εισβάλλω στο οπωροπωλείο .

Η πρώτη αίσθηση για μένα είναι πολύ σημαντική. Μαγαζί εστιασμένο στο στόχο του: «ΟΠΩΡΟΠΩΛΕΙΟ», καθαρό, επικεντρωμένο στα καλύτερα και πιο ψαγμένα φρούτα, λαχανικά και μυρωδικά, με ήπιο φωτισμό και μια φρεσκάδα να συμπυκνώνει τις μυρωδιές από τα ώριμα μούρα και μάνγκο ακριβώς μπροστά στο ταμείο.

Πέφτει το μάτι μου επάνω σε ένα σοβαρό κύριο σε μια γωνία του τοίχου, σε σφιχτό ασπρόμαυρο πορτραίτο εποχής να συνεχίζει την επίβλεψη της εξέλιξης του μαγαζιού του όπως εδώ κι εξήντα χρόνια .

Τον φαντάζομαι δεκαετία του 70 , σαν ταινία εποχής της Φίνος Φίλμ, ο μανάβης της Φιλοθέης ο κύριος Αναστάσιος, να τακτοποιεί προσεκτικά τις αγκινάρες, τις πατατούλες και τα κρεμμυδάκια για το αλά Πολίτα της κυρίας !

Η αβάσταχτη σημαντικότητα του είμαι ό,τι τρώω

Την ημέρα που κατευθυνόμουν κάπου στα σύνορα Βάρης –Κορωπίου για να συναντήσω την Ορσαλία Ψαρίδη και να μιλήσουμε, ένιωθα περίεργα. Το ίδιο πρωί είχε προηγηθεί ένα δίωρο διάβασμα σε κείμενα που θα με έβαζαν στο νόημα της Tαοϊστικής διατροφής για να μπορέσω να διαχειριστώ τη συνέντευξη και ένιωθα κάθε μόριο του κορμιού μου να αντιδρά. Μου αρέσουν οι διαφορετικές προσεγγίσεις αλλά στο μυαλό μου έχω συνδέσει όλες τις εναλλακτικές διατροφές με άνοστα πιάτα, φτιαγμένα για ανθρώπους που ολημερίς διαλογίζονται και ουδέποτε λαχτάρησαν ένα γλυκό, ένα νόστιμο ελληνικό φαγητό. Στο μυαλό μου, το φαγητό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την απόλαυση και οτιδήποτε διαφορετικό με τρόμαζε. Έφυγα μετά από μιάμιση ώρα, έχοντας γνωρίσει μια εξαιρετική γυναίκα -καθόλου στενόμυαλη, «κοιτώντας» το φαγητό με μια άλλη ματιά. Σαν κάτι ζωντανό, γεμάτο ενέργεια και σοφία.

Τι ακριβώς είναι η Ταοϊστική διατροφή, γιατί αναπτύχθηκε, που ξεκίνησε;

Ο Ταοϊσμός κατ' αρχήν δεν είναι θρησκεία, είναι ένα σύστημα, μια κοσμοαντίληψη που θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι ένα ισότιμο μέλος και μέρος της δημιουργίας και επηρεάζεται κι επηρεάζει οτιδήποτε υπάρχει γύρω του. Αυτό οδήγησε ώστε να δομηθεί κάποια στιγμή ένα σύστημα που σήμερα ονομάζεται ΚΠΙ (Κινέζικη Παραδοσιακή Ιατρική) που στηρίζεται στην ενέργεια του ανθρώπου και της φύσης και την αρμονία μεταξύ τους. Κλάδος της ΚΠΙ είναι η διατροφή. Και ο σημαντικότερος μάλιστα, αφού ο Κινέζος γιατρός θα πρότεινε πρώτα διατροφή και μετά θα έδινε βότανα ή θα έκανε βελονισμό. Η συγκεκριμένη διατροφή χωρίζει τις τροφές (και τα πάντα εκτός από αυτές) σε 5 στοιχεία: μέταλλο, νερό, ξύλο φωτιά. Το 5ο στοιχείο που είναι ο συνδυασμός και των 4 είναι η Γη, η οποία βρίσκεται στο κέντρο των άλλων 4. Εκείνη την εποχή όμως, στους ανατολικούς πολιτισμούς αυτή η διατροφή δεν είχε ένα όνομα, δεν αποτελούσε κάτι το ξεχωριστό, ήταν το αυτονόητο. Ήταν το αυτονόητο να τρώνε οι άνθρωποι όπως έπρεπε για να μην κρυώνουν το χειμώνα, ή για να προλαμβάνουν τις ασθένειες.