HILTON GALAXY BAR & RESTAURANT
«Ένα ξενοδοχείο αμύθητου πλούτου πρόκειται να ανεγερθεί εις τας Αθήνας», έγραφαν οι μεγάλες εφημερίδες της εποχής και στις ασπρόμαυρες ταινίες της δεκαετίας του ΄60 που περιέγραφαν την κοσμοπολίτικη νυχτερινή Αθήνα, η εμβληματική παρουσία του Hilton – μοντέρνα φιγούρα για την εποχή και για τον δρόμο των πρεσβειών, των νεοκλασσικών και των κομψών πολυκατοικιών του μεσοπολέμου, ξεσήκωσε θύελλες όταν κτιζόταν. Έργο του αρχιτέκτονα Βουρέκα, με ανάγλυφες συνθέσεις του μεγάλου Γιάννη Μόραλη στις στενές όψεις του, έμελλε να φιλοξενήσει από τον Αριστοτέλη Ωνάση μέχρι τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν κι από την Έλλα Φιτζέραλντ μέχρι τον Φρανκ Σινάτρα και την Σίρλευ Μπάσσευ. Εκεί λοιπόν, στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου, στο γνωστό Galaxy -bar κι εστιατόριο- εκεί που ίσως ήπιαν το κοκταίηλ τους όλα αυτά τα ιερά τέρατα έστω κι αν δεν υπήρχε galaxy με την μορφή που έχει σήμερα, είχα την τύχη να απολαύσω ένα εξαιρετικό δείπνο.
Δεν μπορείς να κρίνεις ένα δείπνο στο Galaxy αμιγώς γαστρονομικά. Σε συνεπαίρνει τόσο η οπτική επικοινωνία με τον Παρθενώνα - που κυριαρχούσε στο αστικό τοπίο μέχρι να χτιστεί το Hilton - που κάποιες στιγμές ξεχνιέσαι κι αφήνεις το πιρούνι σου στο πιάτο, γοητευμένος από την μαγεία της εικόνας. Δεν είναι όμως μόνον η θέα, είναι η όλη ατμόσφαιρα που σε κάνει να χάνεσαι, πότε στην μουσική πότε στο εξαιρετικό σέρβις, το χωρίς επιτήδευση και υποκριτική ευγένεια, αλλά και μια αίσθηση ότι εκείνη τη βραδιά είσαι ξεχωριστός, είσαι ο μοναδικός πελάτης και όλοι πασχίζουν για να σου μείνει αυτή η βραδιά αξέχαστη.
Ξεκινήσαμε με τα εξαιρετικά cocktails του bar και ζητήσαμε από τον executive chef Κώστα Αθανασίου να επιλέξει για μας ένα - ένα τα πιάτα. Μας είπε με δύο λόγια την φιλοσοφία του εστιατορίου και την πρόθεση εκείνου και της ομάδας του να καλύψουν τις γευστικές απαιτήσεις τόσο των ενοίκων του ξενοδοχείου που έρχονται από κάθε γωνιά του πλανήτη, όσο και των Αθηναίων επισκεπτών. Έτσι κατέληξαν σε μια κάρτα διεθνούς κουζίνας, προσθέτοντας κάποια παραδοσιακά Ελληνικά προϊόντα στα πιάτα -όπως το προσούτο Ευρυτανίας στην σαλάτα arugula – mozzarella buratta με το οξύμελι- ή επιλέγοντας ένα παραδοσιακό πιάτο, όπως είναι το ψητό μαριναρισμένο σε κρασί, εξαιρετικό χταπόδι πειραγμένο ευγενικά με πουρέ φινόκιο και μια σταλιά μελάνι σουπιάς για ένταση.
Ομολογώ πως μόλις ήρθε στο τραπέζι, λαχτάρισα ένα παγωμένο ουζάκι, με άρωμα Ελλάδας. Το barbecue στην άκρη της μεγάλης βεράντας καλυμμένο με γυαλί περιμετρικά για ευνόητους λόγους, ομολογώ πως μας άνοιξε την όρεξη αλλά περιμέναμε να ξετυλιχθεί το μυστήριο, αφού αφεθήκαμε με εμπιστοσύνη στα χέρια του executive chef Κώστα Αθανασίου για την επιλογή των πιάτων. Για ορεκτικά, εκτός από το υπέροχο χταπόδι, επέλεξε για μας τον τόνο τατάκι με την πλούσια μους καβουριού και την βινεγκρέτ λάιμ. Λίγος χρόνος αναμονής πίνοντας την δεύτερη margarita και στο τραπέζι έφτασε το ριζότο με αστακοουρά μαγειρεμένη σε sous vide και μους γιαουρτιού, αρωματισμένο πολύ διακριτικά με κάρυ και ξύσμα λεμονιού. Άψογα χυλωμένο, ζουμερή και τρυφερή η αστακοουρά, ένα «πιάτο» από αυτά που σε κάνουν να λες μέσα σου «όχι, δεν φτάνει ένα».
Ο sous chef Παναγιώτης Αναστασίου, μας ενημέρωσε για τα κυρίως πιάτα: Φιλέτο black code αρωματισμένο ελαφρά με τσίλι συνοδευμένο με άγριο ρύζι και σάλτσα τεριγιάκι, φιλέτο από λαβράκι Χιλής (μας εξήγησε πως το ψάρι δεν είναι ακριβώς το δικό μας λαβράκι, ανήκει όμως στην ίδια οικογένεια) με μους μελιτζάνας και χαβιάρι μπαλσάμικο. Τέλεια ψημένα, άρτια εκτελεσμένα στο σύνολο τους, η μόνη μου παρατήρηση είναι πως οι Ελληνικές θάλασσες βγάζουν πολύ νοστιμότερα ψάρια. Για να δοκιμάσουμε και ένα από τα κρέατα του καταλόγου, μας ετοίμασαν φιλέτο γάλακτος Ολλανδίας, ψημένο όπως ακριβώς το ζητήσαμε, συνοδευμένο με πουρέ καρότου και ψητά λαχανικά. Ένα απλό πιάτο, που η μαεστρία στο ψήσιμο και η κλασσική σάλτσα κόκκινου κρασιού, μου θύμισαν τα λίγα και καλά πιάτα μιας άλλης εποχής, τότε που το γαστρονομικό σκηνικό της Αθήνας άρχισε να ανοίγεται στην Γαλλική κουζίνα.
Ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο μενού και παρόλο που είχαμε χορτάσει, η λαιμαργία μας «απείλησε» τον Chef πως στην επόμενη επίσκεψη θα δοκιμάζαμε την μεγάλη ποικιλία sushi.
Μια επιλογή από τρία διαφορετικά γλυκά - κλασσικό σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια Μαδαγασκάρης, φλαν ροδάκινου με παγωτό σύκο και semifreddo από φρούτα του πάθους - ήταν το κλείσιμο ενός αξέχαστου δείπνου. Όχι, ψέματα σας είπα, με μια ακόμη margarita στην τελευταία παρέα του Galaxy, δηλαδή σε εμάς που δεν θέλαμε να τελειώσει αυτή η βραδιά, είπαμε την «καληνύχτα» μας και με την γεύση της για αρκετή ώρα στο στόμα μας περπατήσαμε στους έρημους πια δρόμους της Αθήνας.
Galaxy Ηilton, μια κλασσική επιλογή, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Ένας από αυτούς -ο καθένας επιλέγει τον δικό του και φτιάχνει την δική του ιστορία- είναι πως ίσως η Έλλα Φιτζέραλντ μια καλοκαιρινή βραδιά, απόλαυσε τον Παρθενώνα από την ίδια ακριβώς γωνία θέασης με μένα. Δεν ξέρω βέβαια αν υπήρχε τότε το Galaxy.... Φαντάζομαι όμως πως θα μουρμούριζε μόλις είδε την θέα από ψηλά: «Heaven, Ι΄m in heaven...»
Hilton Galaxy Bar & Restaurant | Βασιλίσσης Σοφίας 46, Αθήνα,11528, εντός του Ξενοδοχείου Hilton | 2107281402 | Web | Facebook
Ώρες λειτουργίας | Κυρ- Πέμ: 6:00μμ - 3:00πμ, Παρ & Σάβ: 6:00μμ- 4:00πμ | 60€ / άτομο χωρίς ποτά
