Το κομμάτι του παραδείσου πάει προς τον παράδεισο, το κομμάτι της κόλαση πάει προς την κόλαση. Διαλέγεις και παίρνεις πάντα στην ζωή.
Η Καίτη Ντιναπόγια επέλεξε να στρέψει λοιπόν την ματιά της προς το Παράδεισο όταν η ζωή στα πενήντα της την έπιασε από το μπράτσο και έστρεψε επιτακτικά το δείκτη του χεριού της προς την κόλαση.
Ο δικός της λοιπόν παράδεισος και το εισιτήριο εξόδου από την μιζέρια και την αρρώστια ήταν τα μυριστικά βοτάνια από τις κορυφές των Αστερουσίων, τα μικρά χνουδωτά φύλλα αγριελιάς, το μεθυστικό και «αυστηρό» άρωμα του φασκόμηλου, η ξελογιάστρα ευωδιά της αρμπαρόριζας.