24 ΩΡΕΣ ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΧΗΜΙΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕ...

 Νωρίς το πρωί και η Γιάννα αλλάζει πλευρό ... αναρωτιέται πως θα ταιριάξει τα πιπέρια της μέσα στο κατακόκκινο διάφανο ζελέ ροδιού. Η αλήθεια είναι ότι την πονάνε ακόμα λίγο τα δάχτυλά της. Nα σφίξεις με το χέρι τόσα ρόδια για να μην πικρίσουν το ζελέ τα κουκούτσια πάει πολύ. Αλλά και να αλλάξεις ζωή έτσι στα ξαφνικά δεν πάει πολύ; Για κάποιους ανθρώπους είναι μάλλον δυσβάστακτο... Η Νεφέλη ξυπνάει, τεντώνεται στο κρεβάτι, ανάλαφρη με τα παιδικά της όνειρα ακόμα μπερδεμένα στο φουρό του μπαλέτου. Οι μαλλιαροί γίγαντες ο Pluto και η Louna αλλάζουν πλευρό στο χαλί. Ο Δημήτρης μετράει τα κουτιά με τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα που πρέπει να παραδώσει.

Γρήγορα καταλαβαίνω ότι η Γιάννα είναι ο μεγάλος φορέας του ρυθμού σε αυτό το σπιτικό. Η Νεφέλη του ενθουσιασμού και ο Δημήτρης πάλι είναι σαν τους τροπικούς ποταμούς, ήρεμος και σταθερός . Εκείνο το πρωί φάγαμε όλοι μαζί πρωινό γρήγορα βιαστικά σχεδόν λαχανιασμένα, πήγαμε τα σκυλιά βόλτα και μετά τρέξαμε να χωθούμε στο εργαστήριο της ΠΥΛΙΑΚΗΣ ΓΗΣ. Oι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα είχαν αρχίσει.

Η Νεφέλη σταθερά παρήγγειλε μια ζεστή σοκολάτα, καθίσαμε στο γραφείο του εργαστηρίου που παίζει το ρόλο τραπεζαρίας στην οικογένεια της Γιάννας. Ανάμεσα στις σχισμές του ξύλου βρήκα παγιδευμένη ακόμα την μυρωδιά της αρμπαρόριζας που έβαζε η Ανδριώτισσα γιαγιά στο κυδώνι.

Μοιράζομαι την ίδια καρέκλα με την Νεφέλη, βλέπεις τα παιδιά δεν θεωρούν την αγάπη ένα διακριτικό και χλιαρό εναγκαλισμό.
Μετά τσακίζουμε ένα ολόκληρο μπολ με εκείνα τα κριτσανιστά μπισκοτάκια κρασιού που φτιάχνει τόνους ολόκληρους, μικρά «ψιμιδευτά» σαν τα κουραμπιεδάκια της, η Γιάννα. Η αλήθεια είναι ότι εγώ είμαι διχασμένη εντελώς ανάμεσα σε αυτά τα δύο, το ένα σκληρό και τραγανό με την δυνατή κανέλα να σου αντιστέκεται στο στόμα και το άλλο τρυφερό, με αμυγδαλάκι τριμμένο να λιώνει και να σου αφήνει στο ουρανίσκο μια θεϊκή ισορροπία βουτύρου. Τους ζυμώνει η Γιάννα έναν – έναν, μικροσκοπικούς σαν κέντημα.

Η Νεφέλη προτείνει να δοκιμάσουμε και άλλα, και ανοίγουμε σαν σκανδαλιάρικα παιδιά 3-4 σακουλάκια Πυλιακή Γη, τα κουλουράκια με πορτοκάλι είναι νόστιμα, τα κριτσινάκια της μπουκιάς λαχταριστά.
Η αλήθεια είναι ότι όλα σε τούτο το λιλιπούτειο εργαστήρι της Πυλιακής Γης έχουν την αίσθηση του μικροκαμωμένου, κομψού και ουσιαστικά δυνατού. Παρατηρώντας καλύτερα την Γιάννα αντιλαμβάνομαι ότι είναι και αυτά τα επίθετα που της ταιριάζουν.
Την απασχολεί ο πελτές ροδιού, αν θα πήξει ή θα μείνει υδαρές, τι θα του προσθέσει για να μην θολώσει, αν του ταιριάζει το ροζ πιπέρι.

Τελικά τον αφήνουμε να ηρεμήσει για λίγο να πάρει το χρόνο του και τρέχουμε στο διπλανό σουπερ μάρκετ, να αγοράσουμε τα χρειαζούμενα για τα πειράματά μας.
Γελάμε δυνατά, βάζουμε τις πιπεριές τσίλι για σκουλαρίκια και η Νεφέλη αστειεύεται με τους υπαλλήλους άλλωστε την γνωρίζουν όλοι... Έχει μια κοινωνικότητα και μια άνεση με τους ανθρώπους που αμέσως καταλαβαίνει ότι τελικά αυτό το μεγάλωμα της ανάμεσα σε μαρμίτες με μαρμελάδες που σιγοβράζουν την έκανε να «βγει» προς την ζωή με μια σπάνια παιδική επικοινωνία.

Διαλέγουμε μπαχαρικά, αστεράκια από γλυκάνισο, δενδρολίβανο, πιπέρια, αποξηραμένα πιπεράκια και αποφασίζουμε ότι αυτή την φορά θα φτιάξουμε αλμυρή ζύμη για Χριστουγεννιάτικα στολίδια δέντρου.

Η Νεφέλη έχει άποψη: τι κι να είναι ψεύτικα, θέλει να τα αρωματίσει με αληθινή βανίλια να μοσχοβολά το σπιτικό μπαχαρικά και όχι ιμιτασίον αρωματικά χώρου. Βάζει το σκαμνάκι που σημειώστε είναι κοινό για μαμά και κόρη μιας και οι δύο πρέπει να βρουν τρόπο να «προσεγγίσουν» το ψηλό πάγκο του εργαστηρίου.

Αν και μικρή ακόμα διαλέγει την ποδιά της και αρχίζει να ζυμώνει. Παρατηρώ κινήσεις είναι φανερό ότι το σώμα της και ο εγκέφαλος της έχει καταγράψει τα πάντα. Κινείτε όπως η μαμά της κόβει τα μπισκότα με ακρίβεια αρτοποιού .
Αστειεύομαι με την Γιάννα τι ρωτάω τι είναι αυτό που την κάνει να φοβάται στη ζωή. Μα τα βάζα με μαρμελάδες που σκάνε σαν βαρελότα όταν βράζουν στο καζάνι. Σιγά μην μου έλεγε η οικονομική κρίση και οι καιροί και τέτοια ...σημεία των καιρών.

Άλλωστε η Γιάννα ανήκει σε εκείνους τους ανθρώπου που τουμπάρουν συχνά τη ζωή τους, αφήνουν πίσω τους στρωμένη δουλειά και αποφασίζουν ότι τους ταιριάζει καλύτερα το ένστικτο, και αφήνει τις αισθήσεις της να την καθοδηγήσουν στην αλχημιστική κουζίνα της.
Φτάνει στο χέρι της μια πρώτη υλη και ανάλογα τα χρώματα, την υφή και τα αρώματα προσπαθεί να φανταστεί τι άλλο της θυμίζει, τι είναι αυτό που του λείπει, τι θα το απογειώσει, τι θα το κοντράρει....

Δεν φτιάχνει άλλη μια μαρμελάδα για το ράφι. Φτιάχνει μαρμελάδα λεμόνι με ελαιόλαδο και μια τόση δα σταφίδα Κορινθιακή μεθυσμένη στο ούζο που λες μα πως τον σκέφτηκε αυτό τον ζόρικο συνδυασμό.
Κι όμως να δοκιμάσεις αυτή την σταφιδούλα της μεθυσμένη πάνω σε ένα κομμάτι ανθότυρο καταλαβαίνεις ότι η Γιάννα Μπαλαφούτη δεν είναι για τα εύκολα και προβλέψιμα γλυκάκια....

Τσιμπάω και ένα baby πιπεράκι και κρασί Chardonnay με σιρόπι μελιού και λέμε τον πόνο μας ...δηλαδή πόσο δύσκολα βρίσκεις προσωπικό να σε καταλαβαίνει , να δουλέψει μαζί σου στους ίδιους ρυθμούς, να χαρεί με την χαρά σου που το ζελέ ροδιού έδεσε!!!
Η Νεφέλη ωστόσο μελετά τα μαθήματα της επόμενης ημέρας στο ίδιο τραπεζάκι που η προγιαγιά της έφτιαχνε τραχανά, ο παππούς χάραζε τις ελιές , η Γιάννα έκλεβε το γλυκό πελτέ κυδώνι από το βάζο. Στο ίδιο τραπεζάκι που ο Δημήτρης συμπληρώνει τις παραγγελίες και κάνει λογαριασμούς .

Μια οικογένεια ολόκληρη ζει αναπνέει και κινείται γύρω από ένα σύννεφο από άχνη ζάχαρη από τους κουραμπιέδες που αχνίζονται στο διπλανό δωμάτιο.
Νομίζω ότι έχω μπει σε ένα μαγικό εργαστήρι όπου όλα κινούνται σε ένα άλλο ρυθμό...

Στριμώχνω την Νεφέλη σε μια άκρη καθώς προσπαθεί να βάλει βιαστικά τα παπούτσια του μπαλέτου. Την ρωτάω με την αφελή περιέργεια που έχουν οι μεγάλοι. Εκείνη την περιέργεια που θέλει να προκαθορίσει την ζωή και το αύριο οπωσδήποτε όμως!
-Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις ;
- Δεν ξέρω, μου απαντά.
Και γιατί πρέπει να ξέρει δηλαδή, θα την οδηγήσει σίγουρα το ένστικτο και η καρδιά της σε μια ζωή γλυκιά όπως οι μαρμελάδες της μαμάς της. Μια ζωή με σπιρτάδα και έκπληξη όπως τις μεθυσμένες σταφίδες ούζου της Πυλιακής Γης.

Πυλιακή Γη | Αγίου Κωνσταντίνου 40, Mαρούσι, εμπορικό κέντρο Αίθριο | 697 185 5046 | Website | Facebook

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΖΕΛΕ ΡΟΔΙΟΥ

ΜΠΙΣΚΟΤΕΝΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ