Ομολογώ ότι εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα δέχθηκα με χαρά την πρόσκληση από την φίλη μου. Θα την βοηθούσα να «ξεθάψει» τους καρπούς των κόπων της κι ως αντίδωρο θα είχα μια ολόκληρη σακούλα με φρέσκιες πατάτες.
Μου άρεσε αυτή η αίσθηση της στιγμιαίας ένωσης με τη γη καθώς γονατιστή ψηλάφιζα τους πρώιμους κονδύλους που ξεπετάγονταν από το χώμα χωρίς καμία φανταχτερή και κραυγαλέα διάθεση.
Με τρυφερή σχεδόν διάφανη φλούδα παραδινόταν στα χαϊδολογήματα μας, αποχωριζόμενες ευχαρίστως το καφετί χωματένιο ένδυμα τους υποσχόμενες να ικανοποιήσουν άμεσα τις ορέξεις μας για μια λαχταριστή πατατοσαλάτα αρτυμένη με λίγη ρίγανη, ελιές θρούμπες και ελαιόλαδο.

ΠΡΩΙΜΕΣ Ή ΩΡΙΜΕΣ;

1. Οι πρώιμες έχουν επιδερμίδα λεπτή, λίγο ανώμαλη και ελαφρά υγρασιασμένη, αποσπάται εύκολα ακόμα και με το χέρι. Η σάρκα της «ζουμερή» και κερένια.
2. Η ενηλικίωση και η ωρίμανση σκληραίνει την επιδερμίδα χαρίζει όμως ένσταση και γλυκύτητα πράγμα που δεν συναντάται στην νεαρή πατάτα.
3. Αυτή η γλυκιά γεύση, οφείλεται στην μακριά παραμονή της στο χώμα και στη σταδιακή μετατροπή του αμύλου σε σάκχαρα, μια διαδικασία απόλυτα φυσιολογική όχι μόνο για την πατάτα αλλά για όλους τους καρπούς.
4. Δυστυχώς οι πρώιμες πατάτες δεν διατηρούνται και τόσο καλά επί μακρό. Χάνουν σύντομα σχετικά την εκλεπτυσμένη γεύση τους, γι' αυτό να τις αγοράζετε σε μικρές ποσότητες και να τις διατηρείτε σε δροσερό και σκιερό μέρος. Επιπλέον να τις ελέγχετε συχνά διότι εμφανίζουν γρήγορα μικρές κηλίδες αλλοίωσης.
5. Αντίθετα οι όψιμες πατάτες, με την αμυλώδη σάρκα, είναι πιο ανθεκτικές και μπορούν να αποθηκευτούν σε δροσερό, σκοτεινό και ξηρό μέρος για αρκετούς μήνες.

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΙΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ

Πριν μιλήσουμε για τα γαστρονομικά χαρακτηριστικά μιας πρώιμης πατάτας ας κάνομε μια βόλτα ανά την ελληνική επικράτεια για να τις εντοπίσουμε...
Φρέσκια πατάτα ελληνική υπάρχει στην αγορά από τα μέσα Απριλίου (πρώιμη Μεσσηνίας, Μαλλίων και Μεσσαράς Κρήτης), από τα μέσα Μαΐου στον Πολυμηλο ανάμεσα στον Νομό Κοζάνης και Ημαθίας και λίγο αργότερα στην Καλιπεύκη Ολύμπου. Να μην ξεχάσω και τις πρώιμες τις Νάξου τις οποίες όλο και ποιο συχνά τις βρίσκουμε να φιγουράρουν στο μανάβη μας αρχές Ιουνίου. Το τετράμηνο Ιανουαρίου - Απριλίου δεν υπάρχει όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε καμιά χώρα της Ευρώπης παραγωγή φρέσκια πατάτας. Συνήθως αυτή που βρίσκουμε στην αγορά είναι εισαγόμενη από γειτονικές χώρες που τη συντηρούν σε ψυγεία ή από χώρες όπως η Αίγυπτος ή η Κύπρος που λόγω κλίματος μπορεί να έχει παραγωγή αυτούς τους μήνες.

Σκούρα βιολετί: Mια άλλη ποικιλία που χρήζει αναφοράς είναι αυτή με το σκούρο βιολετί ή μοβ χρώμα, της οποίας η καλλιέργεια είναι σχετικά σπάνια και πολύ ακριβή. Πρόκειται για πατάτες που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τις «Fingerling» και καλλιεργούνται στις διάφορες παραλλαγές τους σε όλη τη Γη. Λόγω της λεπτής φλούδας τους, είναι ιδανικές για προετοιμασία στον ατμό ή για βράσιμο. Τις βρίσκουμε σε πολύ λίγα σούπερ μάρκετ και εξειδικευμένα μανάβικα.

ΤΟ ΒΡΑΣΙΜΟ

Ένα από τα πιο νόστιμα και συνάμα αφοπλιστικής λιτότητας εδέσματα στον κόσμο είναι μερικές πρώιμες πατάτες βρασμένες και σερβιρισμένες με ένα εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ή με ένα αληθινό λιωμένο βούτυρο και πασπαλισμένες με χοντρό αλάτι.
Διαλέγω συνήθως πατάτες μικρού μεγέθους - σαν καρύδι είναι το ιδανικό - τις ξύνω με το μαχαίρι ή τις βουρτσίζω και τις ρίχνω μέσα σε αλατισμένο νερό το οποίο βράζει. Τις αφήνω να «χοροπηδήσουν» και να αιωρηθούν σιγανά μέσα στο νερό για 10-12 λεπτά. Μετά αρχίζω να τις δοκιμάζω τακτικά με ένα καλαμάκι ή με ένα μυτερό μαχαίρι της κουζίνας. Μόλις η σάρκα του υποχωρήσει αβίαστα στα τσιμπήματα τις σουρώνω αμέ¬σως, ώστε να μην σκάσει το δέρμα της (συνήθως χρειάζονται 20-25 λεπτά για να ολοκληρωθεί το βράσιμο. Ο χρόνος εξαρτάται πάντα από την ποικιλία το μέγεθος και την ποιότητα της πατάτας).
Η επιλογή αν θα τις ξεφλουδίσετε ή όχι είναι ποια ζήτημα πολύ προσωπικό! Και στις δύο περιπτώσεις την λεπτή διαφορά στην γεύση την κάνει το αν θα τις χρησιμοποιήσετε ζεστές ή κρύες. Διότι ζεστές ζεστές οι πατατούλες μας απορροφούν αρώματα και ουσίες καλύτερα, γι' αυτό είναι προτιμότερο να τις αρτύσετε ζεστές.

ΜΕ ΤΙ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ

Η κέρινη σχεδόν σατινέ σάρκα τους είναι φιλική με πάρα πολλά υλικά. Εξαρτάτε τώρα από τις ρετσέτες κάθε τόπου και τις γευστικές μας επιλογές πως θα φτιάξουμε την πατατοσαλάτα μας. Η πατατοσαλάτα στην Ελλάδα έχει κάνει πολύ καλό ντουέτο με την ντομάτα, η οποία της χαρίζει την απαραίτητη οξύτητα μαζί με την κάπαρη, τις ελιές και την φέτα. Δροσιστικό τόνο στον ουρανίσκο μας φέρνει το αγγούρι ή η γλιστρίδα και το πάζλ συμπληρώνει ο μυριστικός άνηθος, ο μαϊντανός, ενίοτε και ο δυόσμος.
Για εκείνους που αγαπούν τις λιτές γεύσεις προτείνω απλά βρασμένες πατάτες κομμένες στα δύο, και ανακατεμένες, όπως είναι ζεστές ζεστές με ένα απλό βιναιγκρέτ.
Μια ευπρόσδεκτη χρωματική εναλλαγή αλλά και μια επιτυχημένη αντίθεση υφών, μαλακό – τραγανό, δίνουν τα φρεσκοβρασμένα φρέσκα φασολάκια, το τριμμένο ξινό μήλο, τα κολοκυθάκια, το σέλερι, το κρεμμύδι, οι καρποί από τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα τουρσί.
Ακόμα και μια κλασική σπιτική μαγιονέζα ή ένα ντρέσιγκ με γιαούρτι υπηρετεί με συνέπεια την οικία αίσθηση της πατατοσαλάτας που μας παραπέμπει σε ένα χορταστικό μητρικό σχεδόν φαγάκι.

ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

Την επιδερμίδα που πρέπει να είναι τρυφερή και το χρώμα της που δεν πρέπει να είναι καθόλου πράσινο. Αν δείτε μικρά φύτρα στην πατάτα πρέπει να την καταναλώσετε τις επόμενες 1-2 μέρες, αφού τα αφαιρέσετε σχολαστικά. Η παρουσία φύτρων, δηλώνει αλλαγή στη γεύση της πατάτας.
Ο μεγάλος αριθμός ασθενειών και εχθρών που προσβάλλουν την πατάτα υποδηλώνει τη σχεδόν βέβαιη παρουσία των φυτοφαρμάκων. Συστήνεται ακόμα και στις πολύ φρέσκιες το σχολαστικό πλύσιμο πριν το καθάρισμα τους ή το βράσιμο τους με την φλούδα.
Αποφεύγετε τις πατάτες που έχουν αποθηκευτεί σε υγρασιασμένες σακούλες, γιατί μπορεί να διαπιστώσετε ότι έχουν αποκτήσει μια δυσάρεστη γεύση μούχλας.

ΤΟ ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Kάθε Οκτώβρη κάνουν την εμφάνιση τους στην αγορά τα ευωδιαστά κίτρινα φρούτα με την χνουδάτη επιδερμίδα και το μεθυστικό άρωμα που θυμίζει μόσχο.
Το κυδώνι το κατεξοχήν φρούτο του φθινοπώρου με την στυφή, ξινούτσικη, λίγο σκληρή σάρκα του έχει εδώ και αιώνες κατακτήσει τους λαούς της Μεσογείου διεκδικώντας μια ξεχωριστή θέση, κύρια στην οικιακή παραδοσιακή ζαχαροπλαστική.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν απομεινάρια 4.000 ετών από ολόκληρες καλλιέργειες κυδωνιών στην Περσία. Έπειτα από αρκετούς αιώνες το κυδώνι εμφανίζεται αυτή την φορά ως δώρο ευγονίας που πρόσφερε η Γαία στην Ήρα για τον γάμο της με τον Δία.
Την περίοδο της κλασικής αρχαιότητας οι καλλιέργειες κυδωνιών στην Ελλάδα ήταν πολύ διαδεδομένες και υπήρχαν τουλάχιστον 10 διαφορετικές ποικιλίες. Από αυτές οι πιο φημισμένες ήταν αυτές της Κρήτης και της Κορίνθου.
Οι Ρωμαίοι διατηρούσαν τα κυδώνια μέσα σε ένα μείγμα από πηχτό μέλι και πετιμέζι από σταφύλια. Τον Μεσαίωνα το φρούτο στην Γαλλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία θεωρείτε το καλύτερο υλικό για την ζαχαροπλαστική.

ΔΗΜΩΔΗ ΙΑΤΡΙΚΗ - ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Ο Διοσκουρίδης γράφει ότι τα κυδώνια τονώνουν την όρεξη και βοηθούν το ερεθισμένο στομάχι. Τον 4ο αιώνα ο Ρωμαίος γιατρός Παλλάδιος συστήνει σε όσους δεν έχουν όρεξη ένα γιατρικό όπου χυμός κυδωνιού αναμιγνύεται με μέλι, ξύδι και μπαχαρικά. Ενώ πολύ καλόγηροι στο Άγιο Όρος χρησιμοποιούν κυδώνια για τον βήχα και την στηθάγχη.
Τα κουκούτσια των κυδωνιών χρησιμοποιήθηκαν για να φτιάξουν οι πρακτικοί γιατροί στην Ελλάδα αντιβηχικά σιρόπια, ενώ βρασμένα μέσα σε λάδι ελιάς αποτέλεσαν φάρμακο κατά της τριχόπτωσης.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ - ΣΥΛΛΟΓΗ - ΑΓΟΡΑ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

Η κυδωνιά καλλιεργείται σχετικά εύκολα με μοσχεύματα. Αγαπά τα υγρά και πλούσια εδάφη. Δίνει καρπούς μετά τον τρίτο χρόνο κα ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο. Τα κυδώνια ωριμάζουν από τον Σεπτέμβριο έως και τον Δεκέμβριο και μπορείτε εύκολα να τα συλλέξετε μόνη σας ή να τα αγοράσετε από μεγάλα καταστήματα πώλησης φρούτων. Διατηρούνται εκτός ψυγείου για 10 τουλάχιστον ημέρες και στο ψυγείο για περισσότερο από 20 ημέρες.

ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ

Χρόνια τώρα οι γυναίκες γοητεύονται από το διακριτική θωριά αυτού του φρούτου και ανακαλύπτουν δεκάδες παραλλαγές συνταγών για να το μετατρέψουν στο διάφανο ρουμπινή ζελέ ή ακόμα και στο απλό αλλά πάντα αγαπητό γλυκό του κουταλιού.
Οι λαοί της Μέσης Ανατολής πάλι εφεύραν μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες συνταγές όπου το χρυσοκίτρινο φρούτο σιγοψήνεται με μέλι, γλυκό κρασί, μοσχομυριστή κανέλα και γαρύφαλλα στον φούρνο.
Κανένας φυσικά δεν μπορεί να παραβλέψει την επιτυχία του γλυκού αυτού ακόμα και στην κατσαρόλα. Είναι περίεργο πως η ξινούτσικη σάρκα του ψημένου κυδωνιού παντρεύετε και συντροφεύει επιτυχώς τόσο το λιπαρό χοιρινό, αλλά και το τρυφερό αρνάκι, το στιβαρό μοσχάρι ακόμα και την ιδιότροπη και απαιτητική πάπια.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΑΠΟ ΚΥΔΩΝΙΑ...

Στο πέρασμα των αιώνων ανακαλύπτουμε ότι ενώ συνήθως όλα τα πράγματα φθείρονται η γαστρονομική δόξα του κυδωνιού παραμένει αναλλοίωτη!
Τον Μεσαίωνα το φρούτο στην Γαλλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία θεωρείται το καλύτερο υλικό της ζαχαροπλαστικής.
Η περίφημη μαρμελάδα κυδωνιού προσφερόταν ως δώρο στους βασιλιάδες, ενώ ο Γάλλος βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ λένε πως αγαπούσε τόσο το κυδωνόπαστο που κάθε φόρα που γευόταν ένα κομμάτι έκλαιγε από την χαρά του.
Κυδωνόπαστο ως επιδόρπιο σερβίρεται, όπως καταγράφετε σε ένα έγγραφο του 1570 μετά το τέλος ενός πλούσιου συμποσίου που παραθέτει ο πάπας Πίος ο Ε΄
Ένα αιώνα αργότερα το 1653 στην Αγγλία εκδίδεται ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, το οποίο απευθύνεται στις νοικοκυρές της εποχής και τιτλοφορείται : «Το βιβλίο των φρούτων και των λουλουδιών». Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα βιβλίο με συνταγές ζαχαροπλαστικής και πρακτικά γιατροσόφια βασισμένα σε φρούτα και λουλούδια.
Εκεί εκτός από μια θαυμάσια αραβική γκραβούρα κυδωνιών συναντάμε και με μια αρκετά πρωτότυπη συνταγή όπου τα κυδώνια διατηρούνται στο ξύδι.
Η γαστρονομική πορεία του κυδωνιού έχει δύο όψεις και φυσικά δύο αγάπες την ζάχαρη και το κρέας.

ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ...

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί το κυδώνι αιώνες τώρα θεωρείται το καλύτερο φρούτο για να φτιάξει κανείς αυτόν τον πορφυρή διάφανο και μυρωδάτο πελτέ που λάμπει σαν πολύτιμο πετράδι ή το υπέροχο σφιχτό και ντελικάτο παστοκύδωνο;
Μα γιατί στην φλούδα του και στους καστανούς μικροσκοπικούς καρπούς του, ακόμα και στο σκληρό εσωτερικό του υπάρχει συγκεντρωμένη μια ουσία που ονομάζεται «πηκτίνη». Μια ουσία η οποία πιστεύεται ότι μόνο στο κυδώνι συγκεντρώνεται σε τόσο μεγάλη ποσότητα και η οποία όταν αναμιχθεί με μέλι, ζάχαρη, κρασί, ξύδι και λεμόνι αντιδρά με τέτοιο ώστε να δένει τα γλυκίσματα και ιδιαίτερα τις μαρμελάδες. Άλλωστε ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η γλωσσολογική ρίζα της λέξης μαρμελάδα προέρχεται από το κυδώνι.
Ένα γλύκισμα και γιατρικό μαζί που έφτιαχναν οι αρχαίοι Έλληνες με κυδώνια και μέλι ονομαζόταν «Μηλομέλι». Το ίδιο γλυκό μεταφέρετε από τον Ισίδωρο στην Σεβίλλη της Ισπανίας και γίνεται «Malomellus" μερικούς αιώνες μετά στην Καστίλη συναντάται με το συναντάται με το όνομα «Merimelo".
Οι Πορτογάλοι άλλαξαν το μέλι και το αντικατάστησαν με ζάχαρη και έδωσαν στο γλυκό το όνομα «Marmela- Marmelada".
Το γλυκό αυτό τον Μεσαίωνα ήταν τόσο ακριβό, που όπως είδαμε παραπάνω κατάφερναν να το γευτούν μόνο οι βασιλιάδες ή οι άρρωστοι μια και πωλούνταν και στα φαρμακεία!!
Τα κυδώνια ακόμα και σήμερα στην Πορτογαλία ονομάζονται "Marmelo".
Ξαναγυρίζοντας στις χρήσεις του κυδωνιού στην ζαχαροπλαστική δεν πρέπει να παραλείψομε το πιο συνηθισμένο ίσως αλλά ντελικάτο ξυστό ή «κοφτό» όπως λέγετε γλυκό του κουταλιού.
Για το ψητό κυδώνι φούρνου υπάρχουν δεκάδες συνταγές και παραλλαγές. Η βασική συνταγή είναι εκείνη που η ξινούτσικη σάρκα του κομμένη στα δύο σιγοβράζει μέσα σε ένα μίγμα από γλυκό κόκκινο κρασί, ρακή, κανελογαρύφαλλα, μέλι ή ζάχαρη.
Από εκεί και πέρα μια ποιο περίπλοκη συνταγή είναι εκείνη όπου το φρούτο πάλι ψήνεται μέσα σε κρασί και μπαχαρικά μόνο που το εσωτερικό του γεμίζεται με ένα μίγμα από ξηρούς καρπούς και ζάχαρη.
Ο καλύτερος Δε τρόπος για να συνοδέψει κάποιος ένα τρυφερό και ελαφρά πικάντικο ψητό κυδώνι είναι για εκείνους που προτιμούν τα γλυκά μια πλούσια σαντιγί, ενώ για εκείνους που προτιμούν κάτι ποιο ντελικάτο μια κουταλιά γιαούρτι ή λίγη φρέσκια μυζήθρα.
Ωστόσο μπορείτε να στραφείτε και σε ποιο δημιουργικές συνταγές, όπως σε ένα υγρό κέικ εμπλουτισμένο με φέτες κυδωνιού ή στα μπισκότα βουτύρου στολισμένα με μερικές λουρίδες γλυκού κυδωνιού.
Στις παραδοσιακές συνταγές της Κρήτης αλλά και της Χίου κατατάσσεται η συνταγή με τα γεμιστά με κυδώνι μελομακάρονα.
Στην Κωνσταντινούπολη πάλι φτιάχνουν ένας είδος γλυκού ποτού με βάση το κυδώνι . Τοποθετούν σε ένα μεγάλο ξύλινο βαρέλι κυδώνια και χυμό χαρουπιού και τα αφήνουν να «ζυμωθούν» για 2-3 μήνες.
Από την ζύμωση αυτή παράγεται ένα ποτό πολύ αρωματικό, το οποίο ονομάζεται Tukumez. Ένα παρόμοιο, αυτή την φορά όμως αλκοολούχο και κάπως δυνατό γλυκό ποτό το οποίο ονομάζεται «Ρατάφια» φτιάχνεται στην Νότια Γαλλία, όπου τα κυδώνια μουσκεύονται για ένα μήνα σε βότκα ή σε απόσταγμα σταφυλιών.
Στην Περσία από τις αποξηραμένες φλούδες κυδωνιού φτιάχνεται ένα εύγευστο τσάι.

ΜΕ ΚΡΕΑΣ

Κι ας έρθουμε στην άλλη όψη τούτου του φρούτου για να δούμε και την συμπεριφορά του στην κατσαρόλα ή στον φούρνο δίπλα σε «στιβαρά» υλικά όπως είναι το κρέας. Πρόκειται για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μαγειρικά φρούτα λόγω της ξινής, κάπως σκληρής και αρωματική σάρκας του. Μετά το «βρασμό» του με άλλα υλικά εξακολουθεί επιτυχώς να διατηρεί το σχήμα του και την ντελικάτη ευωδιά του. Πρωταγωνιστής καταρχήν στα περσικά εδέσματα κατσαρόλας το «Σεφερτζελ» που στα Αραβικά σημαίνει κυδώνι. Το νοστιμότατο «Κυδωνάτο με κρέας», ορολογία πού χρησιμοποιούν οι Ρωμιοί της Πόλης, έχει λοιπόν τις ρίζες του στην αρχαία Περσία! Όπου ολόκληρα κομμάτια κυδώνια συμβράζουν με μικρά και πικάντικα αρνίσια κεφτεδάκια αρωματισμένα με κόλιανδρο. Ένα εξαιρετικό πιάτο που συνοδεύετε με λευκό βουτυράτο ρύζι.
Οι Μαροκινοί το τιμούν ιδιαιτέρως και το συνδυάζουν στα «τανζίν» με κουσκούς και τρυφερό αρνάκι.
Η σύγχρονη Ελληνική γαστρονομία λόγω της ξινούτσικής γεύσεις του το συνδυάζει με το λιπαρό χοιρινό, ενώ δεν αποκλείει κι το πάντρεμα του με ένα μικρό σε ηλικία μοσχαράκι. Οι τρόποι μαγειρέματος και εδώ ποικίλουν: πολλοί το προτιμούν με μια λιτή λευκή κρασάτη σάλτσα και την αρωματική και γλυκερή ένταση της κανέλλας. Και άλλοι το συστήνουν με μια ποιο πλούσια εκδοχή με σάλτσα ντομάτας, μαυροδάφνη και μπούκοβο.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΠΕΛΤΕΣ ΚΥΔΩΝΙΟΥ

ΓΛΥΚΟ ΚΥΔΩΝΙ

ΚΥΔΩΝΙΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΜΕ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑ

ΨΗΤΑ ΚΥΔΩΝΙΑ ΜΕ ΜΕΛΙ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΔΑΦΝΗ

ΜΕΛΙΧΛΩΡΟ ΛΗΜΝΟΥ ΜΕ ΚΥΔΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΙΜΕΖΙ

Το απόσταγμα της Σεμέλης, ένα από τα πιο φίνα αποστάγματα που παράγονται στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε τη νέα του εμφιάλωση, με νέα, πιο μοντέρνα εμφάνιση.

Η νέα ετικέτα ακολουθεί το concept του σχεδιασμού όλων των ετικετών της εταιρείας Semeli: Minimal, κομψή προσέγγιση και χρώματα που αντικατοπτρίζουν το περιεχόμενο. H έμφαση δίνεται στον αριθμό 3, ο οποίος κυριαρχεί στην ετικέτα σε χρυσαφί, κεχριμπαρένιο χρώμα. Παραπέμπει στις τρεις ελληνικές ποικιλίες (Μοσχοφίλερο, Ροδίτη και Αγιωργίτικο) που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του αποστάγματος, το οποίο είναι αποτέλεσμα της διπλής απόσταξής τους και της παλαίωσης σε νέα, δρύινα γαλλικά βαρέλια για έξι μήνες.
Το απόσταγμα, που κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό φιαλών, συνδυάζει δύναμη και κομψότητα και εντυπωσιάζει με το διαυγές, κεχριμπαρένιο χρώμα του και τα πλούσια αρώματά του.
Αρχικά θα ξεχωρίσετε τα ώριμα, γλασαρισμένα φρούτα, την καραμέλα και τα εξωτικά μπαχαρικά. Στο στόμα ακολουθούν διακριτικά αρώματα καπνού και ξύλου. Η μακριά, συνεχώς εξελισσόμενη και γεμάτη όγκο επίγευση αφήνει μια απολαυστική αίσθηση στο στόμα.
Μπορεί να καταναλωθεί στο τέλος ενός ξεχωριστού δείπνου, μόνο του, ή συνδυασμένο με έναν δυνατό, ποιοτικό καφέ εσπρέσο. Ταιριάζει ιδανικά με πικρή σοκολάτα και με ξηρούς καρπούς, αλατισμένους ή ανάλατους. Σερβίρεται στους 9ο-10ο C.

www.semeliwines.gr/

www.facebook.com/SemeliWines

Λατρεύετε τα δημητριακά, την υγιεινή διατροφή και το πρωινό είναι το αγαπημένο σας γεύμα, αλλά δεν μπορείτε να αντισταθείτε στα μικρά απολαυστικά σνακ; Έχουμε καταπληκτικά νέα για εσάς!
Τα δημητριακά ολικής άλεσης FITNESS της Nestle, μένοντας πιστά στη δέσμευσή τους να βοηθήσουν τις γυναίκες να διατηρήσουν τη σιλουέτα τους, παρουσιάζουν το FITNESS Protein, ένα νέο καινοτόμο προϊόν που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα στην κατηγορία των δημητριακών.
Τα νέα FITNESS protein, με τις τραγανές μπουκίτσες βρώμης ολικής άλεσης είναι η ιδανικότερη επιλογή για όσους χρειάζονται ένα δυνατό ξεκίνημα στη μέρα τους και ένα πρωινό που θα τους «κρατάει» μέχρι το μεσημέρι. Διαθέτουν χαμηλά λιπαρά, ενώ αποτελούν σημαντική πηγή πρωτεΐνης. Όμως, η καινοτομία των FITNESS protein δεν σταματά εκεί. Η πρωτοποριακή τους συσκευασία είναι ιδανική για μεταφορά, καθιστώντας τα, το απόλυτο σνακ για κατανάλωση καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Επιπλέον, το επανασφραγιζόμενο πακέτο έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρεί τις μπουκίτσες βρώμης απίστευτα τραγανές, για μεγάλο χρονικό διάστημα! Αν ψάχνετε έναν εύκολο και ασφαλή τρόπο να ανανεώσετε το πρωινό σας, διατηρώντας τη σιλουέτα σας, τα νέα FITNESS protein θα γίνουν ο καλύτερός σας φίλος!

www.nestle-fitness.com/gr/

www.facebook.com/NestleFitness.GR