Quartier Aristos κατά το Quartier Latin λέω εγώ την γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου, όπου η επιχείρηση «Αρίστος» απλώνεται όλο και περισσότερο. Τέσσερα επιτυχημένα μαγαζιά εστίασης μέχρι τώρα, αλλά επειδή έχουμε και τις αδυναμίες μας, δηλώνω ευθαρσώς πως εγώ αγαπώ «Παντοπωλείο». Σκηνικό μπακάλικου της δεκαετίας ΄50-΄60, που κατάφερε μεν να επιβιώσει στον χρόνο, αλλά υπάκουσε στις προτροπές του interior designer και έβαλε στα ράφια του και γκουρμεδιές. Απομίμηση του παλιού ξύλινου ψυγείου ολόκληρος ο ένας τοίχος, τολμήστε να γυρίσετε το τεράστιο πόμολο, ο χώρος είναι ανοιχτός για όλους.

Ρομαντικό, δροσερό, λευκό. Το νέο μυστικό της πόλης, ακούσει στο όνομα Le Petit Village και σερβίρει τις πιο απολαυστικές λεμονάδες εμπλουτισμένες με (εποχικά) ευφάνταστα στοιχεία όπως πεπόνι, καρπούζι, σύκο και ρόδι, αλλά και ολόφρεσκες μακαρονοσαλάτες και μπρουσκέτες με φρέσκα τυριά και λαχανικά.

Οι Πειραιώτες τον ξέρουν εδώ και χρόνια με το μικρό του όνομα μια και όλοι οι ψαγμένοι και γνώστες των καλών αλλαντικών πάνε για αρμένικο παστουρμά abakian στον «Γιώργο». Το πραγματικό του όνομα όμως ήταν Σαρκίς και το κατάστημα μέσα στη «Στοά Πολίτου» στην οδό Γούναρη το είχε ανοίξει ο πατέρας του, όταν γκρεμίστηκε η παλιά αγορά του Πειραιά και έκλεισε το πρώτο μαγαζί που είχε ανοίξει ο παππούς του το 1922.

Θεωρείται το φαγητό των ξενύχτηδων, μάλλον γιατί περιλαμβάνει πολλά λιπαρά που παρηγορούν το στομάχι. Οι Αθηναίοι το αγκαλιάσαμε με θέρμη γιατί μας κάνει να νιώθουμε λίγο πιο Νεοϋορκέζοι και κάπως έβαλε τέλος στη ρουτίνας της κυριακάτικης ταβέρνας. Η επιστήμη του brunch όμως κρύβει πολλές εκπλήξεις για τον ουρανίσκο μας, γλυκές και αλμυρές! Πρόκειται για ένα πλήρες μενού που παίζει σαν μπαλαντέρ όλες τις ώρες της ημέρας καθώς μπορείς να το φας για πρωινό ή βραδινό, ένα μενού με πρωταγωνιστή το αυγό, κυρίως το burger, γλυκές θερμιδο-βόμβες και βέβαια light cocktails όπως mimosa και κάθε είδους Spritz.

Το Mama-Roux ταξιδεύει στα Νότια. Το χιπστερικό κρησφύγετο των Αθηνών ταξιδεύει στη Γλυφάδα και εμπλουτίζει το μενού του με νέες γεύσεις και απευθείας πτήσεις στη Νέα Ορλεάνη. Διατηρεί πάντα όλα τα στοιχεία για τα οποία το αγαπήσαμε, αυθεντικά, multiethnic πιάτα που αποτυπώνουν την κουλτούρα προορισμών όπως το Μεξικό, η Κίνα, η Συρία, η Γαλλία και το Βέλγιο.

Την Χρύσα την πρωτοσυνάντησα στο Συμπόσιο. Ένα εμβληματικό εστιατόριο που άφησε εποχή και μια πικρή νοσταλγική γεύση στο στόμα με την απουσία του από το γαστρονομικό σκηνικό. Μια επιβλητική, σχεδόν δωρική παρουσία, all time classic με τα μαύρα της ρούχα ήταν η απόλυτη Κυρία της σάλας και η απόλυτη κυρίαρχος της ποιότητας του service. Λίγο αργότερα κι εκεί που δεν το περιμέναμε, άνοιξε το πρώτο δικό της εστιατόριο στην Δημοφώντος στα Πετράλωνα και ξεδίπλωσε και ένα άλλο ταλέντο της: Την μαγειρική.

Μια αγγλική παροιμία λέει ότι "το μυστικό συστατικό είναι πάντα ένα καλό τυρί". Αυτό κάπως εξηγεί την ιδιαίτερη σχέση που έχουν οι Βρετανοί με τα (όχι και τόσο διάσημα) τυριά τους.

Στο κέντρο της Βρετανικής πρωτεύουσας, λίγα βήματα πέρα από την τουριστική πλατεία του Covent Garden κρύβεται ένα θησαυροφυλάκιο τυριών που θα ζήλευε κάθε Έλληνας τυροκόμος, επιχειρηματίας και καταναλωτής. Διότι μπορεί να είμαστε ως λαός πρώτοι, μαζί με τη Γαλλία, σε κατανάλωση τυριών αλλά τέτοιο τυράδικο σίγουρα δεν έχουμε! Ίσως το μόνο αγγλικό τυρί που ξέρεις είναι τσένταρ, που άλλωστε είναι και η πιο mainstream επιλογή και για τους ίδιους τους Άγγλους, όμως. Στους πάγκους του «Neal's Yard Dairy» κρύβονται όμως εξαιρετικά διαμάντια που το ένα έχει πιο δύσκολο όνομα από το άλλο. Ιδρύθηκε το 1979 από τον Nick Saunders και τον Randolph Hodgson και μέχρι σήμερα οι πωλητές που κρύβονται πίσω από τους πάγκους έχουν εξειδίκευση στο συγκεκριμένο τομέα ειδήμων και είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν να επιλέξεις τη σωστή γεύση ανάλογα με τα γούστα και την περίσταση που θέλεις.

 
newsl face