Food Gossip Diaries - Mirsini Cooking

ΑΚΑΚΙΟΣ ΕΝΑ ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΙΚΟ ΜΕ ΡΟΥΣΤΙΚ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Τα μυστικά ενός επιτυχημένου εστιατορίου τα έχουν αποκωδικοποιήσει πολλοί. Τα μυστικά όμως για να φτιάξεις μια (ολόκληρη) επιτυχημένη πλατεία με 4, και προσεχώς 5, εστιατόρια είναι δυσεπίλυτο σταυρόλεξο. Η Δέσποινα και ο Παναγιώτης πρόσθεσαν στη γειτονιά φέτος το καλοκαίρι το αυτοπροσδιοριζόμενο ως "μακαρονάδικο" Ακάκιος, ένας χαρακτηρισμός που μάλλον το αδικεί γιατί το μενού κρύβει πολλές ακόμα εκπλήξεις. Το ζευγάρι, που μεταπήδησε από τις κατασκευές στις κουζίνες, αποφάσισε να μεταφέρει το κέντρο βάρους του αθηναϊκού "τρώμε έξω" στο Παλαιό Φάληρο φέρνοντας σε ένα άδειο σταυροδρόμι όλα τα σουξέ της εποχής. Μοντέρνα-vintage concepts, καλά εκτελεσμένα όπως το Παντοπωλείο, το Κεμπαμπτζίδικο και προσεχώς ένα Burger House δημιουργούν μια νέα γειτονιά στα νότια προάστια.

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΟ ΣΥΚΩΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ανάμεσα σε πλοία και σε τρένα, δίπλα σε πανέμορφα αναπαλαιωμένα νεοκλασσικά και σε μισογκρεμισμένα «Ξενοδοχεία ύπνου» της δεκαετίας του ΄60, στην ευρύτερη αγορά του Πειραιά, ψάξε να βρεις το ψητοπωλείο του Φώτη. Σε μια "ασυνάρτητη" γειτονιά όπου δικαστήρια, παλαιάς «κοπής» μπακάλικα, σκυλοτροφές, ναυτικά είδη και καφενεία χωρίς ταμπέλες ανακατεύονται, πήγαινε να φας το πιο παχουλό τυλιχτό και το πιο καλοψημένο συκώτι. Ζήτα από την Λεύκω μια κανάτα νερό, φώναξε το αφεντικό - θα τον ξεχωρίσεις από το φωτεινό γέλιο του - και ζήτα να σου σερβίρει τις ταπεινές γκουρμεδιές του.

Η ΜΟΔΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΚΑΝΤΙΝΑ - ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ

Και να που ξαφνικά το κρέας της προβατίνας -λαϊκιστί Χονδρό- άρχισε να γίνεται μόδα. Λίγο τα ψαγμένα κρεατάκια της Αθήνας, θες που ανάμεσα στα black angus στις picanhas και στα wagyu beefs έκαναν μεγαλόψυχα και λίγο χώρο για κανένα παΐδι προβατίνας, είναι και χαμηλή τιμή του στα κρεοπωλεία και να σου η κυρία Προβατίνα, άρχισε να ροβολάει από τις χασαποταβέρνες της Μαγούλας, της Μάνδρας, της Θήβας και των Δερβενοχωρίων προς το κλεινόν άστυ. Το τηλέφωνο που δέχθηκα εκείνο το μεσημέρι ήταν λιτό, ολιγόλογο όπως και η αρβανίτικη καταγωγή εκείνου που έκανε την πρόσκληση: Σήμερα το μεσημέρι θα φάμε προβατίνα στον Γιάννη στα Σπάτα.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΣΚΥΡΟ

Η Σκύρος είναι ένα πολύ ιδιαίτερο νησί, κοντά στην Αθήνα, μακριά από τις υπόλοιπες Σποράδες, μιας και έχει «καρφωθεί» στο νοτιότερο άκρο τους. Από την στιγμή που σηκώσαμε άγκυρα από την Κύμη σε δυο ώρες φτάσαμε στα Λινάρια, το λιμάνι της Σκύρου λουσμένο μέσα στο φθινοπωρινό φως και με την κλασσική μουσική από τα κρεμαστά μπαλκόνια του καφέ Κάβος να μας καλωσορίζει. Η γαστρονομική περιήγηση μας ξεκίνησε σχεδόν μόλις πατήσαμε το πόδι μας στο μόλο, με ένα ποτήρι δροσερό νερό και ένα ολόγλυκο μοσχοβολιστό, ξερικό, ντόπιο πεπόνι, συνδυασμένο με ένα υπέροχο σπιρτόζο, σπιτικό αιγοπρόβειο κεφαλοτύρι . Η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους μήνες πολλά είχα διαβάσει για την γαστρονομία της Σκύρου με έμφαση βέβαια στις φημισμένες αστακομακαρονάδες και τα αλμυροθρεμμένα κατσίκια που βόσκουν βουνίσιο χορταράκι.

Η «ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ» ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΟΥ ΚΑΚΑΒΙΑΣ

Έχω την αίσθηση ότι η πρώτη μου επαφή με τον βυθό και τα πλάσματα του ξεκίνησε πολύ νωρίς.... Θυμάμαι λοιπόν ότι περπατούσα χείριστα και έκανα τα πρώτα μου βήματα με αστάθεια πάπιας, αλλά κολυμπούσα τέλεια. Ως εκ τούτου άρχισα επίσης, μάλλον γοργά, να ξεχωρίζω ευκολότερα το καπόνι από το χελιδονόψαρο, τον χάνο από τον γύλο από ότι τα ραδίκια από την βρούβα. Επιπλέον πληροφορούμαι από συγγενείς, φίλους και τους απελπισμένους μπαμπά και μαμά, ότι αρνούμουν πεισματικά να βάλω μπουκιά στο στόμα μου αν η θάλασσα δεν έβρεχε τα ποδαράκια μου και το "παλάτι του γαλάζιου πρίγκιπα" δεν μου υποσχόταν μια βουτιά μετά το πέρας του κρίσιμου τετραώρου. Α, ξέχασα! Απαιτούσα και μια βόλτα με τη βέσπα μετά, έτσι για χώνεψη!

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΚΑΛΟΦΑΓΑΔΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΕΙΝΟ ΠΟΛΥΓΥΡΟ

ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟΝ Η ΜΑΡΙΓΟΥΛΑ, τίτλος ευηχότατος αλλά σε καμία περίπτωση καθόλου παραπεμπτικός για το τι πρόκειται να γευτεί ή τελοσπάντων με τι πρόκειται να μαγευτεί ο ουρανίσκος σου, εις τον ορεινό Πολύγυρο Χαλκιδικής. Βέβαια οι απανταχού καλοφαγάδες από κάθε άκρη της Ελλάδας, γνωρίζουν πολύ καλά το γαστρονομικό μυστικό που κρύβεται εδώ και 80 χρόνια στον ορεινό Πολυγύρο.

ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΝΗ

Το cd στο αυτοκίνητο έπαιζε Σταυρακάκη. Θαρρώ πως η Κρητική μουσική ταιριάζει απίστευτα με το τοπίο της Μάνης. Έχουν πολλά κοινά αυτοί οι τόποι: την πέτρα που παίζει ένα ρόλο ταπετσαρίας που εκεί πάνω απλώνονται οι ξερικές ελιές, τις απόκρημνες παραλίες με τα νοτισμένα από την αλμύρα θυμάρια, τα καφενεία που σερβίρουν όλα τα άλλα νόστιμα και ωραία, «εκτός» από καφέ, οι λιγομίλητοι άνθρωποι με το καυστικό και περιεκτικό λόγο που ή τον αντέχεις ή δεν τον αντέχεις...