alta linea banner2

social FB social GOOGLE social INSTAGRAM social PINTEREST social TWITTER social YOUTUBE
  • 1
  • 2
Prev Next
2
1
Super User

Super User

SKINOS LIMITED EDITION 2015

Ο Skinos Mastiha Spirit είναι το ποτό που φιλοξενεί τη Μεσόγειο στην καρδιά του. Γλυκιά και αρωματική, η μαστίχα λατρεύεται τόσο για τη χαρακτηριστική της γεύση όσο και για τις θεραπευτικές της ιδιότητες.
Σήμερα η γεύση και το όνομα Skinos έχουν ταξιδέψει με αφετηρία την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Για να γιορτάσει την επιτυχία αυτή, ο Skinos δημιούργησε τη φιάλη Limited Edition 2015.
Το σχέδιο πάνω στη φιάλη είναι εμπνευσμένο από την παραδοσιακή τεχνική του «ξυστού» που προέρχεται από το Πυργί, το ιστορικό μαστιχοχώρι της Χίου και αποτελεί φόρο τιμής στην τεχνική αυτή.
Τα σύμβολα και στοιχεία που είναι "ξυστά" πάνω στη φιάλη Skinos Limited Edition αντικατοπτρίζουν το μαγικό ταξίδι που έχει κάνει ο Skinos από τη γέννησή του μέχρι σήμερα. Τις διεθνείς διακρίσεις, τους διαγωνισμούς, τα Μεσογειακά cocktail, τη θάλασσα, τη μαστίχα, την Ελλάδα.
Οι φιάλες Skinos Limited Edition 2015 πωλούνται από τον Ιούνιο σε όλη την Ελλάδα σε υπεραγορές και κάβες, καθώς και στα καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών (Duty Free) δίνοντας τη δυνατότητα έτσι σε όλους όσους αναχωρούν μετά τις διακοπές τους να πάρουν ένα όμορφο και γευστικό κομμάτι Ελλάδας μαζί τους.

http://www.myskinos.com

 

ΚΑΠΑΡΗ

Κείμενο: Μυρσίνη Λαμπράκη

ΤΟ «ΡΟΔΟ» ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΣΑΣ

Θα μπορούσε να είναι το καλοκαιρινό ρόδο της μεσογειακής υπαίθρου. Πλαγιάζει σεμνά πάνω στη θερμή γη, αναπτύσσεται, ανθίζει και αντιστέκεται σιωπηλά στην κιτρινωπή μονοχρωμία του καλοκαιριού, χωρίς να απαιτεί ούτε μια ρανίδα νερού. Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε από αγροτικές οικογένειες για το στόλισμα μικρών ανθοδοχείων, αλλά κυρίως ως «διεγερτικό» του στομάχου.
Η κάπαρη, το μικρό «ρόδο» της Μεσογείου, είναι ένα αγκαθώδες φυτό της οικογένειας των ροϊαδωδών, που φυτρώνει παντού και κυρίως σε βραχώδη και ακαλλιέργητα εδάφη.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο Αθήναιος το αναφέρει έξι φορές στα βιβλία του, ενώ ο Θεόφραστος το περιγράφει ως εξής: «Έχει μία ρίζα, φυτρώνει πάνω από την επιφάνεια του εδάφους και ο κορμός του είναι κοντός. Βγάζει βλαστάρια και ανθίζει το καλοκαίρι, τα φύλλα του παραμένουν χλωρά μέχρι την ώρα της Πούλιας». Οι συχνές αναφορές στο φυτό της κάππαρης από τους αρχαίους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με τις τροφές και τη σύστασή τους, μας βεβαιώνουν ότι ήταν γνωστή τόσο ως «αυτόνομο» ορεκτικό όσο και ως άρτυμα πολλούς αιώνες πριν.
Χαρακτηριστικός είναι ο όρκος του Ζήνωνος του Κιπιέως «μα την κάπαριν», καθώς και οι πληροφορίες που μας δίνει ο Βυζαντινός Παύλος ο Αιγινήτης, ο οποίος συστήνει στην αρχή του φαγητού διάφορα ορεκτικά, μεταξύ αυτών και την «ενόρεκτον κάπαριν», σερβιρισμένη πάνω στο ψωμί με ξίδι και μέλι.
Παρόμοιο τρόπο χρήσης της κάπαρης προτείνει και ο Αγάπιος Μοναχός ο Κρης σε ένα σύγγραμμά του 15ου αιώνα: «...τρώγε την με ξιδόλαδον και σταφίδας. Εάν είναι αλατισμένη, βάλε την να γλυκαίνει εις τον νερόν, έπειτα τρώγε την, πριν να φάγεις άλλο τίποτε». Στην ίδια παράγραφο ο συγγραφέας αναφέρεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού, οι οποίες και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες: «...αυτή θεραπεύει τη σπλήνα, φθείρει τους σκώληκες, ιατρεύει τους ζοχάδες, αυξάνει το σπέρμα, θεραπεύει το σηκώτιον και τα πιασίματα, κινά το ούρος και τα καταμήνια, ωφελεί τα ρευματικά...».
Η κάπαρη διακρίνεται σε 250 είδη θάμνων και μικρών δένδρων που φύονται στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου, στην Ινδία, στη Νότια Αφρική και την Αυστραλία.
Όταν ο περιηγητής F.W. Sieber επισκέφθηκε το 1817 την Κρήτη, κατέγραψε στις βοτανολογικές του σημειώσεις του ένα είδος κάπαρης, το οποίο ήταν εντελώς άγνωστο στους Ευρωπαίους: «Αυτό όμως που με ευχαρίστησε ιδιαίτερα ήταν ένα κλαδί του φυτού capparis agyptiaca που δεν είχε μάλιστα φύλλα ούτε άνθη. Κατάλαβα ότι ήταν κάπαρη από τον κορμό της- και από τα δύο χρυσαφιά γυριστά αγκάθια της συμπέρανα ότι ανήκε στο αιγυπτιακό είδος».
Η κάπαρη δεν ήταν άγνωστη και στους Αμερικάνους, οι οποίοι ακόμα και σήμερα τη χρησιμοποιούν πολύ συχνά στα φαγητά τους. Το παλαιότερο αμερικάνικο βιβλίο μαγειρικής «Miss Leslie's Directions for Cookery», που εκδόθηκε το 1837, προτείνει μια σάλτσα με κάπαρη, ξίδι και βούτυρο για το αρνίσιο κρέας.
Εκείνοι βέβαια που τη λατρεύουν υπερβολικά και τη χρησιμοποιούν σε πάρα πολλές παρασκευές είναι οι Ισπανοί, που είναι σήμερα οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς τυποποιημένης κάπαρης. Οι Ισπανοί εξάγουν και την «nonpareille», της οποίας το μέγεθος φτάνει μόλις τα 7 εκ. του πόντου, είναι πολύ ακριβή και πωλείται μόνο σε ειδικά καταστήματα γκουρμέ. 
Λόγω του μεγέθους της, αλλά και της εξαιρετικής γεύσης της, η κάππαρη χρησιμοποιείται πολύ, για να δώσει γεύση σε ντελικάτα εδέσματα και σάλτσες.
Οι συχνές αναφορές στο φυτό της κάπαρης από τους αρχαίους και Ρωμαίους συγγραφείς βεβαιώνουν ότι αντιμετώπιζαν την κάππαρη περισσότερο ως μπαχαρικό και λιγότερο ως χόρτο ή σαλατικό. Οι Βυζαντινοί την σέρβιραν επάνω σε ψωμί με λάδι, ξύδι και μέλι.
Σε άλλες περιπτώσεις η κάπαρη η οποία ονομάζεται «ευόρεκτον» χόρτο χρησιμοποιείται ως άρτυμα μέσα σε σάλτσες που συνόδευαν κρέας ή ψάρι.

cappers middle

ΔΗΜΩΔΗ ΙΑΤΡΙΚΗ - ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε ένα κατάπλασμα με φύλλα κάπαρης για τα πρηξίματα του δέρματος. Τον Μεσαίωνα θεωρήθηκε το αφέψημα της αφροδισιακό, διουρητικό και ελαφρό τονωτικό. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η «καπαρίνη» μια ουσίας που περιέχουν τα μπουμπούκια της διεγείρει τα γαστρικά υγρά και αυξάνει την όρεξη.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσετε να καλλιεργήσετε αυτό το φυτό μια και μπορείτε εύκολα να βρείτε στην αγορά καλής ποιότητας κάπαρη. Εκτός από αυτό θα χρειασθείτε αρκετά φυτά για να μπορέσετε να συλλέξετε ένα ολόκληρο βάζο.

ΣΥΛΛΟΓΗ - ΑΓΟΡΑ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

Η συλλογή των πράσινων ανθών της κάπαρης (πριν ανθήσουν) συλλέγονται από τον Μάιο έως και τον Ιούλιο. Οι μικροί αυτοί κάλυκες είναι περίπου στο μέγεθος του μικρούς φασολιού. Μπορείτε λίγο νωρίτερα να συλλέξετε τους φρέσκους βλαστούς και αργότερα προς τον Αύγουστο να συλλέξετε τους καρπούς της κάπαρης (αφού τελειώσει η ανθοφορία) οι οποίοι είναι πολύ μεγαλύτεροι από τα μπουμπούκια.
Στην αγορά ιδιαίτερα σε μέρη που η παραγωγή είναι μεγάλη στις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, την νότια Ισπανία , την Σικελία, την Νάπολη, την Μάλτα Μπορείτε να αγοράσετε φρέσκια κάπαρη και να την χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε τα δικά σας βάζα τουρσί ή να την διατηρήσετε σε αλάτι.
Σε όλα τα μεγάλα σούπερ μάρκετ μπορείτε να αγοράστε καλής ποιότητας κάπαρη συντηρημένη σε ξίδι ή σε άρμη. Μετά το άνοιγμα του βάζου καλά είναι να το φυλάξετε στο ψυγείο. Η κάπαρη σε ξίδι Μπορείτε να διατηρηθεί και για 2-3 χρόνια.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

Η πικάντικη κάπαρη χρησιμοποιείται για να δώσει χρώμα και γεύση σε δεκάδες εδέσματα σε όλη την μεσόγειο και ιδιαίτερα στην Ιταλία και την Ισπανία. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται κύρια σε σαλάτες με ντομάτα και όσπρια (μαυρομάτικα φασολάκια), μαγειρεμένη μαζί με φάβα ή ψημένη με μια ελαφρά σάλτσα ντομάτας και μερικές σταφίδες συνταγή που έχει τις ρίζες στης στην Βυζαντινή κουζίνα.
Στην Ιταλία την χρησιμοποιούν κύρια σε μακαρονάδες μαζί με αντσούγιες, λιαστές ντομάτες και σκόρδο αλλά και σε σάλτσες με ψάρι ή σε κρεατικά όπως το κουνέλι και το κοτόπουλο. Στην Νάπολη φτιάχνουν ένα μείγμα από τριμμένη παρμεζάνα, ψωμί, αυγά βρασμένα και άφθονη κάπαρη με αυτό γεμίζουν κύρια τις μελιτζάνες του φούρνου. Στην Συρία η κάπαρη τρώγετε μαζί με χοντρό αλάτι και σιταρένιο ψωμί. Στην Γαλλία σερβίρουν την βραστή μοσχαρίσια γλώσσα με λευκή σάλτσα κάππαρης. Η κάπαρη ταιριάζει επίσης πολύ σε διάφορα ψωμιά τα οποία έχουν αρωματιστεί με ρίγανη και μαντζουράνα.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΚΕΡΑΣΙ

Κείμενο: Μυρσίνη Λαμπράκη

Έχετε ποτέ φανταστεί το καλοκαίρι σας χωρίς τα πορφυρόχρωμα, σαρκώδη και τραγανά κεράσια; Φυσικά και όχι!
Η χώρα μας μάλιστα κατέχει την 10η θέση στον κόσμο σε παραγωγή κερασιών με 43.000 τόνους το χρόνο. Αν και η απόλυτη «κερασοχώρα» φαίνεται ότι είναι το Traverse City του Michigan με ετήσια παραγωγή 115.000.000 κιλά.
Τα κεράσια έχουν ως πιθανό τόπο καταγωγής, μια μικρή πόλη της Μικράς Ασίας, την Κερασούντα, από όπου πιστεύεται ότι πήραν και το όνομα τους.

Το μαυροκόκκινο ζουμερό φρούτο πιστεύεται ότι κατάφερε να φτάσει μέχρι την Ευρώπη με τους σπόρους, τους οποίους μετέφεραν τα αποδημητικά πουλιά. Αν και πολλοί είναι εκείνοι που δείχνουν τον ρωμαίο καλοφαγά Λούκουλλο να εισάγει πρώτος τους κόκκινους καρπούς στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Στην ελληνική αγορά μεγάλη ζήτηση παρουσιάζουν τα μακεδονίτικα «σκοτεινά», τραγάνα και γλυκά κεράσια των Βοδενών. Αν και εξίσου νόστιμα, λίγο μικρότερα κεράσια παράγονται και στο Κολινδρό Πιερίας, την Έδεσσα, τη Ροδόπη, τα Γρεβενά.
Για εκείνους δε που αγαπούν τις υπόξινες γεύσεις έχω να θυμίσω τον χαρακτηριστικά παιχνιδιάρικο στοίχο ελληνικού άσματος «χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο ...» και να προτείνω πετροκέρασα ανοιχτόχρωμα, ξινούτσικα, κρουστά με μια κάθετη γραμμούλα σαν ζώνη να διατρέχει τον καρπό τους.

Ιδανικά για να τα διατηρήσουμε σε ξίδι. Διαλέγουμε 1 ½ κιλό υγιή, ωραία πετροκέρασα. Πλένουμε, στεγνώνουμε, κόβουμε με ψαλίδι τις ουρίτσες αφήνοντας 1 πόντο. Γεμίζουμε με κεράσια κατά τα 4/5 του ύψους τους γυάλινα αποστειρωμένα δοχεία. Βράζουμε για 7-8 λεπτά 6-7 κουταλιές σούπας ξύδι από κόκκινο κρασί, 4 κ. σούπας ξίδι μπαλσαμικό, 700 γρ. σκούρα ζάχαρη, 2-3 γαρίφαλα. Αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει και το αδειάζουμε στα βάζα. Κλείνουμε ερμητικά. Φυλάσσουμε σε σκιερό μέρος επί 2 μήνες, θα χρησιμοποιήσουμε τα γλυκόξινα αυτά κεράσια για να συνοδέψομε πάπια, γαλοπούλα, κοτόπουλο ή φασιανό.

Αντίθετα τα σαρκώδη κεράσια της Έδεσσας μου φαίνονται τέλεια για να συντηρηθούν σε αλκοόλ. Δοκιμάστε αφού κόψετε λίγο το κοτσάνι τους με ένα ψαλίδι να τα τοποθετήσετε μέσα σε γυάλινα βάζα με λίγη ζάχαρη, ένα κομματάκι κανέλλα, 3-4 καρπούς πικραμύγδαλου και ένα κομματάκι πορτοκαλόφλουδα. Γεμίστε τα βάζα με τσίπουρο ή ρακή καλής ποιότητος, σφραγίστε και τοποθετήστε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος. Ανακινείτε τα βάζα 6-8 φορές στο διάστημα των τριών μηνών. Έτσι θα έχετε ένα χωνευτικό και εξαιρετικά ευωδιαστό ποτό, το οποίο μπορείτε ήδη να καταναλώνετε από την αρχή του φθινοπώρου.

ΑΓΟΡΑ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

Το καλό πεπόνι πρέπει να είναι βαρύ, το καλό καρπούζι να ανταποκρίνεται στο χτύπημα της παλάμης μας με ένα υπόκωφο ήχο. Το καλό κεράσι όμως δεν θα το ξεχωρίσετε ούτε από το χρώμα ούτε από την σκληρότητα της σάρκα του αλλά από το κοτσάνι του!
Τα κεράσια πρέπει να είναι ομοιόμορφα με έντονο χρώμα και λαμπερή φλούδα. Αποφύγετε αυτά που έχουν καφέ κηλίδες ή μώλωπες, σημάδι ότι είναι πάρα πολύ ώριμα. Πρέπει να είναι ζουμερά και σφιχτά. Εάν τα κεράσια είναι ζαρωμένα τότε έχει περάσει πολύς καιρός από τη συγκομιδή τους. Τα κοτσάνια τους θα πρέπει να είναι πράσινα, πράγμα που δείχνει ότι είναι φρέσκα. Αν αγοράσετε κεράσια χωρίς τα κοτσάνια τους ελέγξτε την περιοχή που ήταν το κοτσάνι και αποφύγετε αυτά στην επιφάνεια των οποίων έχει αρχίσει να σχηματίζεται μούχλα. Τα κεράσια διατηρούνται περισσότερο με το κοτσάνι τους, έτσι καταναλώστε πρώτα αυτά που δεν έχουν.

Αποθηκεύστε τα κεράσια χωρίς να τα πλύνετε στο ψυγείο σε ένα δοχείο που κλείνει αεροστεγώς. Μπορούν να διατηρηθούν έως και μία εβδομάδα μετά την αγορά, αλλά καλύτερα είναι να τα καταναλώνετε το συντομότερο δυνατό.
Μπορείτε να πλύνετε όλα τα κεράσια που αγοράζετε πριν τα αποθηκεύσετε, αλλά καλό είναι να πλένετε μόνο την ποσότητα που θα καταναλώσετε κάθε φορά, ώστε να διατηρηθούν περισσότερο διάστημα τραγανά και μην μαλακώσουν. Πλένετε τα κεράσια γρήγορα κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό. Δεν τα μουλιάζετε. Αν τα αποθηκεύσετε πλυμένα φροντίστε να τα στραγγίζετε πολύ καλά.
Μπορείτε επίσης να τα καταψύξετε. Τα πλένετε, τα στραγγίζετε, αφαιρείτε τα κοτσάνια, στη συνέχεια, τα απλώνετε σε ένα μεταλλικό δίσκο – σε μια στρώση – και τα παγώνετε. Όταν παγώσουν εντελώς τα αποθηκεύετε σε πλαστική σακούλα που κλείνει αεροστεγώς στην κατάψυξη ή τον καταψύκτη σας.

cherries middle

ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ

Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ολόκληρο το κεράσι μπορείτε να το καθαρίστε με το ειδικό εργαλείο που θα βρείτε σε όλα τα καταστήματα με εργαλεία κουζίνας. Αν δεν έχετε μπορείτε να καταφύγετε στον παραδοσιακό τρόπο, όπως έκαναν οι γιαγιάδες μας και να χρησιμοποιήσετε ένα τσιμπιδάκι, βυθίστε την κυρτή άκρη του στο σημείο που ήταν το κοτσάνι, γυρίστε το γύρω από το κουκούτσι ώστε το κουκούτσι να σταθεί στην καμπύλη και τραβήξτε το προς τα πάνω. Ένα καλαμάκι, χρησιμοποιώντας το ακριβώς όπως το ειδικό εργαλείο, θα σας βοηθήσει στο καθάρισμα. Αν δεν χρειάζεστε ολόκληρο το κεράσι, απλά κόψτε το στη μέση, και με ένα μαχαιράκι βγάλε το κουκούτσι όπως θα καθαρίζατε και ένα μισό μήλο. Αν κάνετε μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού, μαζέψτε τα κουκούτσια σε ένα τούλι και βάλτε τα να βράσουν μαζί με το φρούτο, ώστε να εκμεταλλευτείτε τη σάρκα και τη γεύση που έχουν μείνει πάνω στα κουκούτσι. Αφαιρέστε το τούλι στο τέλος.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

Αν και η μεγαλύτερη ποσότητα τους καταναλώνεται ωμή σαν φρούτο, τα κεράσια είναι ιδανικά για γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδες, κέικ και παγωτά, αλλά και αρωματικά λικέρ. Το κιρς και το μαρασκίνο έχουν ως πρώτη ύλη το φρούτο του κερασιού. Αλσατική η καταγωγή του κιρς όπου τα κεράσια μαζί με τα κουκούτσια υφίστανται ζύμωση σε ένα υψηλόβαθμο αλκοόλ. Προσφέρεται ως χωνευτικό επιδόρπιο αλλά βρίσκει ευρύτατη εφαρμογή στη ζαχαροπλαστική. Δοκιμάστε να εμπλουτίσετε μια ζουμερή κερασόπιτα με ένα σφηνάκι κίρς. Στην Ιταλία το μαρασκίνο παρασκευάζεται από μια ολόγλυκη μεσογειακή ποικιλία κερασιών την μαράσκες. Εμπλουτίστε το παγωτό σας και χαρίστε του εξαί¬σια γεύση και χρώμα.

Ποσάρετε τα κεράσια σε κόκκινο κρασί και συνοδεύστε με αυτά το παγωτό σας. Μαρινάρετέ τα σε ένα καλής ποιότητας βαλσάμικο ξίδι συνοδεύστε με αυτά ένα πατέ ή ένα κρεμώδες κατσικίσιο τυρί.

Το εκχύλισμα βανίλιας ταιριάζει πολύ με τα κεράσια. Προσθέστε ¼ κ.γ. στα μείγματα με κεράσι και αναδείξτε τη γεύση τους.

Το μαύρο πιπέρι πηγαίνει εκπληκτικά με τα κεράσια, ειδικά όταν συνδυάζονται με κρέατα όπως χοιρινό, βοδινό, ή πάπια. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα επίσης αναδεικνύουν την ήπια ξινή γεύση των κερασιών, ιδιαίτερα οι γλυκές κρέμες, η ρικότα και το μασκαρπόνε. Όσο για βότανα, επιλέξτε το φασκόμηλο, το σχοινόπρασο, και τη λουίζα.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ

Το κεράσι είναι ο νόστιμος γλυκός καρπός της γλυκυκάρπου κερασέας, θεωρείται ιδιαίτερα θρεπτικός λόγω των βιταμινών και του πολύ εύκολα αφομοιωμένου ζαχάρου που περιέχει. Παλιά δίνανε χυμό κερασιού μαζί με το γάλα στα βρέφη σαν διατροφικό συμπλήρωμα. Τα κουκούτσια του κερασιού περιέχουν λάδι το οποίο έχει αναλγητικές ιδιότητες σε περιπτώσεις αρθριτικών παθήσεων. Αν βράσουν οι μίσχοι των καρπών (30 γρ. σε ένα λίτρο νερό) μας δίδουν ένα εξαιρετικά διουρητικό αφέψημα.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

DINNER IN THE SKY...

Φτάσαμε στον χώρο της Τεχνόπολης αργά το απόγευμα, ο ήλιος δεν είχε αγγίξει ακόμα τη γραμμή του ορίζοντα. Καλοδεχούμενο το δροσερό prosecco που μας προσέφεραν, τα χρώματα στο ηλιοβασίλεμα πορτοκαλιά, μοβ και πορφυρά, απαλή μουσική, κουβεντούλα πριν το ανέβασμα. Κλειδώσαμε τις τσάντες μας στα lockers, δεν μπορείς να πάρεις μαζί σου τίποτα άλλο εκτός από το τηλέφωνο και το πουλόβερ σου, δεν υπάρχει χώρος.

Subscribe to this RSS feed
 
newsl face